Wielerclub Eikse Wiel VERENIGINGEN ORDE VAN HINGENE
© Orde van Hingene 2014 - DISCLAIMER
Oprichtingsjaar: 1976 Naam bij oprichting:  Wielerclub Eikse Wiel In   1972   vonden   de   eerste   wieleractiveiten   plaats   op   Eikevlietse   bodem.   Pioniers   waren   Henri   Smets,   Jos   Van   Aken,   Frans   Van   Oost   en Albert   De   Brouwer.   Tot   1976   werkte   deze   ploeg   zonder   bestuur   tot   op   3   maart   1976   in   café   ‘Sportwereld’   bij   Maurits   Van   Dam,   het   ‘Eikse Wiel’,   met   stamnummer   A77/13,   boven   de   doopvont   werd   gehouden.      Er   werd   een   bestuur   verkozen   met   voorzitter   Gustaaf   Van   Ranst, secretaris   Henri   Smets,   ondervoorzitter   Désiré   De   Buyser   en   penningmeester   Jos   Van   Aken.   Tevens   werd   een   reglement   opgesteld   met vermelding van de doelstellingen van deze nieuwe club: “De   wielerclub   is   opgericht   met   het   doel   zijn   jaarlijkse   wielerwedstrijden   te   laten   doorgaan   om   alzo   de   kermisweek   te   Eikevliet   vol   te maken.   Naast   het   inrichten   van   wedstrijden,   heeft   de   wielerclub   ook   tot   doel   het   inrichten   van   allerhande   activiteiten.   Om   dit   doel   te   kunnen bereiken,   zal   beroep   gedaan   worden   op   de   inzet   van   een   2-jaarlijkse   herverkiezing   van   2   bestuursleden   alsook   op   de   medewerking   van   de aangesloten leden”.   Als   eerste   activiteit   van   het   nieuwe   bestuur   werd   een   bal   gegeven   in   zaal   ‘De   Balans’,   dit   om   het   nodige   geld   bijeen   te   zamelen   om wielerwedstrijden te kunnen organiseren.  In   zitting   van   12   maart   1973   keurde   de   gemeenteraad   de   subsidies   goed   voor   toegelaten   wielerwedstrijden,   met   een   maximum   van   twee wedstrijden    per    jaar    en    per    erkende    wielerclub    met    een    aansluitingsnummer    bij    de    K.W.B.:    “1.000    franken    voor    beginnelingen    en zogeheten   cyclocross   wedstrijden   tot   en   met   de   liefhebbersreeksen.   2.500   franken   voor   de   juniores   K.W.B.   en   4.500   franken   voor   de liefhebbers K.W.B. en zogeheten cyclocrosswedstrijden tot en met de beroepsrenner-reeksen”. Omdat   in   de   statuten   stond   geschreven   dat   de   club   om   de   twee   jaar   bestuursverkiezingen   moest   organiseren,   kreeg   men   in   1978   een nieuw bestuur met voorzitter François Borghijs, ondervoorzitter Gustaaf Cuyt, secretaris Henri Smets en penningmeester Felix Caluwaerts.   Van   1   tot   5   juli   1979   werd   de   eerste   ronde   van   Klein-Brabant-Vaartland   georganiseerd   voor   internationale   liefhebbers   met   een   totale prijzenpot   van   126.250   frank.   De   totale   afstand   van   deze   ronde   bedroeg      586,8   km.   De   start   werd   op   1   juli   om   9.30   uur   gegeven   met   een ploegentijdrit   van   10   km.   die   gewonnen   werd   door   Oostenrijk   in   12   minuten   en   1   seconde.   In   de   namiddag   werd   de   eerste   rit   in   lijn,   afstand 113   km.,   van   Ruisbroek   naar   Eikevliet,   gewonnen   door   Dirk   Sas.   De   winnaar   van   de   tweede   rit   die   werd   gereden   van   Puurs   naar   Eikevliet over   een   afstand   van   114   km.   was   Benny   Vleminckx.   De   derde   rit   die   ging   over   een   afstand   van   115   km.   van   Willebroek   naar   Eikevliet werd   gewonnen   door   Hans   Summer.   De   winnaar   van   de   vierde   rit   over   een   afstand   van   118,8   km.   van   St.-Amands   naar   Eikevliet   was   Jan Vervecken   en   de   vijfde   en   laatste   rit   ging   van   Bornem   naar   Eikevliet   over   een   afstand   van   116   km.   en   werd   gewonnen   door   Jean-Marie Wampers. De eindzege ging naar Dirk Sas. In   1980   werden   statutaire   bestuursverkiezingen   gehouden   waar   Désiré   De   Buyser   als   voorzitter   werd   gekozen,   secretaris   werd   Maurits Van   Dam,   penningmeester   Felix   Caluwaerts   en   bestuursleden   Jos   Van Aken,   Florent   Pintens   en   Guy   Schaeps.   In   1984   nam   Hans   Marnef het secretariaat over van Maurits Van Dam. Door   hun   blijvende   inzet   is   het   bestuur   erin   geslaagd   om   een   ‘Gouden   Fietsrit’   voor   nieuwelingen   naar   Eikevliet   te   halen.   Deze   ‘Gouden Fietsrit’ had plaats op dinsdag 9 juli 1985 over een afstand van 63 km. ‘De   Gouden   Fiets’   was   een   criterium   ingericht   door   Het   Nieuwblad-Sportwereld   i.s.m.   Eddy   Merckx   fietsen   en   Lotto.   In   gans   Vlaanderen werden   dertig   gouden   fietsritten   georganiseerd   met   de   finale   te   Meise-Wolvertem   en   met   als   hoofdprijs   een   fiets   ter   waarde   van   80.000 frank. Het ‘Eikse Wiel’ voorzag 20.000 frank aan prijzen. Winnaar werd Bruyssinck, tweede werd Verscheuren en derde Michiels. In   1986   bestond   de   club   tien   jaar   en   dat   kon   niet   ongemerkt   voorbij   gaan.   Vanuit   de   zetel   te Antwerpen   werd   een   oproep   gedaan   om   een verenigd   wielerleven   te   hebben,   met   andere   woorden   om   de   onderlinge   samenwerking   onder   de   streekclubs   te   bevorderen.   Het   origineel idee   was   om   terug   uit   te   pakken   met   een   Ronde   van   Klein-Brabant,   maar   organisatorisch   bleek   dit   niet   haalbaar.   Men   besloot   om   een vijfdaagse   te   organiseren.   Zo   organiseerde   de   Eikevlietse   club   op   11,   12,   13,   15   en   17   juli   1986   voor   de   eerste   maal   de   ‘Vijfdaagse   van   het Eikse   Wiel’,   een   regelmatigheidscriterium   voor   internationale   liefhebbers.   Deze   wielerweek   liep   over   vijf   wedstrijden,   waarvan   het   ‘Eikse Wiel’   drie   wedstrijden   voor   zijn   rekening   nam,   terwijl   ‘Willen   is Kunnen’   uit   Puurs   en   de   ‘Windklievers’   van   de   Eikse   Amer   er elk   één   organiseerden.   Op   vrijdag   11   juli   werd   om   15.30   uur het   startsein   gegeven   voor   102   km,   terwijl   om   19   uur   een   tijdrit van   20.2   km   op   het   programma   stond.   Zaterdag   12   juli   werd om   15   uur   het   startsein   gegeven   te   Puurs   en   op   zondag   13   juli werd   eveneens   om   15   uur   een   rit   beslecht   op   de   Eikse   Amer. Op   dinsdag   15   juli   was   er   om   14   uur   een   voorwedstrijd   voor nieuwelingen   die   59.5   km   lang   was   en   om   16   uur   een   rit   voor de    liefhebbers    die    119    km    lang    was.   Als    afsluiter    werd    op donderdag   17   juli   om   15   uur   een   wedstrijd   voor   liefhebbers georganiseerd,   die   119   km   lang   was.   Aan   het   eindklassement was   een   extra   prijzenpot   gekoppeld   van   60.000   frank,   waar   de eerste     45     renners     in     deelden.     Voor     de     verschillende eindklassementen waren er bekers en truien. 3   mei   1987   werd   met   gouden   letters   ingeschreven   in   de   annalen   van   de   geschiedenis   van   het   ‘Eikse   Wiel’.   Het   bestuur   was   er   in   geslaagd om   het   provinciaal   kampioenschap   voor   junioren   naar   Eikevliet   te   halen,   waaraan   een   prijskaartje   van   251.000   frank   hing.   De   renners moesten   117,6   km   afleggen   op   een   selectief   parcours.   Bij   de   toekenning   van   deze   wedstrijd   heeft   de   ‘hel’   van   Eikevliet,   een   1   km   lange kasseistrook   in   de   Schoonaardestraat,   zeker   de   doorslag   gegeven.   Spijtig   genoeg   waren   de   weergoden   de   wielerfans   niet   gunstig,   want het   was   die   dag   ijskoud   en   het   regende   pijpenstelen.   Toch   kwamen   ongeveer   1.000   mensen,   139   bibberende   renners   aanmoedigen.      Na drie   uren   wedstrijd   mocht   Patrick   Van   Roosbroeck   de   rood-witte   trui   van   provinciaal   kampioen   aantrekken.   Tweede   werd   Danny   Van Steenbergen en derde Danny In ’t Ven.   Van    een    stunt    gesproken,    voor    de    tweede    keer    op    rij    haalde    het    ‘Eikse    Wiel’,    voor    de    som    van    275.684    frank,    het    provinciaal kampioenschap   voor   juniores   naar   het   dorp   maar   helaas   ook   de   regen.   Op   1   mei   1988   kregen   140   renners   117,6   km.   voor   de   wielen geschoven   waarvan   14   maal   een   strook   van   1.000   meter   Eikevlietse   ‘kasseikoppen’.   In   een   spurt   met   negentien   werd   Frank   Stoop,   een renner   uit   Retie,   provinciaal   kampioen.   Jozef   Michielsen   uit   Vosselaar   spurtte   zich   naar   de   tweede   plaats   en   Marc   Laurens   uit   Booischot naar de derde plaats. We    citeren    de    clubs    die    met    een    spontane    ‘ja’    de    vraag    beantwoord    hebben    om    van    dit    provinciaal    kampioenschap    zowel    op organisatorisch   vlak   als   op   sportief   vlak   een   topper   te   willen   maken:   ‘Willen   is   Kunnen’   Puurs,   ‘Danny   Verelst-vrienden’   Ruisbroek, ‘Herleving’   Bornem,   ‘Windklievers’   Eikse   Amer,   ‘Hul   Sportief’   Wintam,   Kalfortse   ‘Sportvrienden’,   ‘St.-Sebastiaanvrienden’   Breendonk, ‘Willen   is   Kunnen’   Hingene,   ‘Sport   &   Steun’   Bornem,   ‘Molensteenvrienden’   Tisselt   en   ‘Spurters’   uit   Tisselt.   Samen   zorgden   ze   met   het ‘Eikse Wiel’ voor een 80-tal mensen die voornamelijk instonden voor de wegsignalisatie.   Met   het   afhaken   van   Guy   Schaeps   als   lokaalhouder,   Hans   Marnef   als   secretaris   en   Felix   Caluwaerts   als   penningmeester   was   het   duidelijk dat   de   club   over   haar   hoogtepunt   heen   was.   Toen   daarna   op   enkele   jaren   tijd   Georges   Vergauwen,   Jozef   Suykens,   Jean   Mertens   en voorzitter   van   het   eerste   uur   Désiré   De   Buyser   overleden   waren   dat   mokerslagen   die   de   club   nooit   te   boven   kwam.   Ondanks   deze   zware tegenslagen   bleven   François   Verschooren   en   Albert   De   Brouwer   de   wielersport   levendig   houden   tijdens   de   kermisdagen,   bijgestaan   door Richard   en   Frank   Caluwaerts.   Vital   Mertens   en   Jan   Pepermans   kwamen   de   rangen   nog   versterken   maar   met   het   uitblijven   van   een plaatselijke   streekrenner   was   de   interesse   voor   de   wielersport   in   onze   streek   gevoelig   verminderd.   Het   bestuur   bleef   kermiskoersen organiseren tot de clubkas leeg was. In 2002 vielen de activiteiten rond het ‘Eikse Wiel’, stil. Polfliet, Danny. (2008). Van Eycke tot Eikevliet: Bijdrage tot de geschiedenis van een Vlaams dorp. Jaarboek van de Vereniging voor Heemkunde in Klein-Brabant vzw, 43e Jaargang. Voorzitters Gustaaf Van Ranst(1976-1978) François Borghijs (1978-1980) Désiré De Buyser (1980-tot overlijden) François Verschooren (?-2002)   Wielerclub Eikse Wiel Eikevliet Status vereniging: Niet Actief