Onderwijs in de gemeente Hingene ORDE VAN HINGENE
© Orde van Hingene 2014 - DISCLAIMER

HOE HET BEGON

De   officiële   school,   of   zoals   de   oude   handvesten   luiden,   “het   prochie   schoolhuys   en   dien   effecte   gestelt   aen   den   meulen   van   Wintham”,   was   bedoeld   om “de   jonckheyt   soo   van   Haesdonck ,   Wintham   als   Eyckevliet    te   leere.”   Men   spreekt   hier   niet   van   de   jonkheid ”,   wat   jeugd   betekend,   van   Hingene,   doch   tot omstreeks   het   midden   van   de   18e   eeuw,   en   veel   jaren   ervoor,   bestond   in   Hingene-dorp,   een   vrije   of   zogenaamde   parochieschool,   die   doorgaans   bestuurd werd   door   pastoors,   onderpastoors   of   kapellanen.   Slechts   in   de   wintermaanden   werd   er   onderwezen   aan   de   kinderen   en   dit   kon   jaar   in   jaar   uit   sterk variëren. Omstreeks   het   midden   van   de   16e   eeuw   hielden   de   pastoors   van   Hingene,   Jan   Sterck ,   en   de   pastoor   van   Nattenhaasdonk,   Jan   Bailliu ,   school   in   hun   beide parochies.   In   1593   was   Damianus   Van   Roye    schoolmeester   te   Hingene;   hij   genoot   een   jaarwedde   van   26   gulden   ( huidige   waarde   ongeveer   572,40   euro ).   In 1631   hield   Judocus   Van   Campenhout    er   school,   deze   trok   30   gulden   per   jaar   voor   het   onderwijs   aan   de   arme   kinderen.   In   de   tweede   helft   van   de   18e   eeuw hielden   Jan-Philip   De   Backer   en   na   hem   Peeter-Jacobus   Van   Laeken    zich   met   het   onderwijs   te   Hingene   bezig.   Deze   onderwijzers   werden   vaak,   en   zo   ook door   de   schrijver-onderwijzer   Leopold   Mees,   bestempeld   als   vrije   onderwijzers,   welke   gewoonlijk   door   de   heer   van   Hingene,   hertog   d’Ursel,   werden benoemd. De   school   op   de   kouter   van   Wintam   ( Koningin   Astridlaan )   werd   opgericht   in   het   jaar   1646.   De   oprichtingsdatum   van   de   school   kon   men   terugvinden   in   een betalingsbewijs,   zo   konden   we   lezen:   “Schepenen   der   parochie   ende   heerlyckheit   van   Hinghene   ordonneren   Joos   Vlamincx,   ontvanger   derzelve   parochie   te betaelen   aen   myn   Edele   Heere   graeve   van   Ursel,   de   somme   van   tsestich   guldens   voor   thien   s’jaers   onquytbaeren   cheyns   ter   cause   vande   erfvuytgevinghe van   den   grondt   waer   oppe   het   parochie   huys   de   schole   is   gebaut,   verschenen   t’zedert   Kersmisse   1646   tot   Kersmisse   1655   beyde   incluz,   zynde   de   leste betaelinge gedaen aen Huybrecht De Munter tot Kersmisse 1645, mits t’zelve grondeken in zyn pacht metten meulen alsdoen was begrepen.” De   eerste   onderwijzer   in   deze   nieuwe   school   was   Pieter   Verlinden ,   echter   mogen   we   ervan   uitgaan   dat   meester   Verlinden   er   zeer   weinig   les   gaf,   want   in   de loop   van   het   jaar   1646   komt   hij   reeds   voor   in   de   annalen   als   lest   afgegaen   schoelmeestere ”.   Misschien   was   hij   enkel   werkzaam   als   hulponderwijzer onder   het   gezag   van   de   kapellaan-koster-schoolmeester   Jan   Costerus ,   welke   in   april   1672   overleed.   Na   Costerus   had   men   de   kapellaan-schoolmeester Gabriël   Hadock    of   Van   Hadock ,   welke   bijgestaan   werd   door   Robertus   Danckaerts ,   koster-kleermaker-schoolmeester.   Hadock,   nauwelijks   in   dienst,   kwam bij   de   wethouders   klacht   neerleggen   over   een   zekere   Frans   Geylen ,   die   ook   school   hield   in   Wintam.   De   dorpsraad   kwam   met   het   verdict   dat   Frans   Geylen zijn onderwijspraktijken diende te staken met onmiddellijke ingang. Kapellaan   Libertus   Jaspaerts    volgde   Hadock   op   als   schoolmeester   en   ontving   van   de   gemeente   40   gulden   per   jaarbasis   voor   het   onderwijs   aan   de kinderen   van   ouders   levende   op   den   armendisch ”.   Op   10   april   1720   vertoonde   hij   zich   op   de   vierschaar   te   Hingene,   om   de   wethouders   te   spreken   over   de slechte   staat   van   het   schooldak,   dat   onmogelijk   nog   langer   kon   blijven   liggen,   “door   de   groote   ondicghticheyt   ende   rotheyt   van   de   latten,   etc.”   Onze raadsleden,   die   met   de   toestand   zeer   bekend   waren   en   wel   wisten   hoezeer   het   gebouw   blootgesteld   stond   aan   de   hevige   wind   op   de   verhoogde koutervlakte,   besloten   dat   men   op   zondag   14   april   1720,   naer   de   vesperen”    de   herstellingswerken   in   het   openbaar   zou   aanbesteden.   Had   deze aanbesteding   niet   plaats   gehad   of   werd   er   in   deze   geen   enkel   aanbod   aanvaard?   Dat   antwoord   moeten   we   schuldig   blijven.   Wel   is   het   zo   dat   het   jaar daarop   nog   geen   enkel   werk   was   verricht   en   het   dak   in   een   zodanig   erbarmelijke   staat   was   zodat   het   water   er   met   bakken   doorliep   en   het   onmogelijk   was in dit huis nog langer te verblijven als het regende. Uiteindelijk   kwam   men   tot   geen   enkele   overeenkomst   tot   herstel   en   de   school   stond   er   verhakkeld   en   bouwvallig   bij   totdat   men   het   in   1723   voor   een termijn   van      drie   achtereenvolgende   jaren   verpachtte,   welke   termijn   begon   te   lopen   half   maart   1724.   In   de   voorwaarden   van   de   pacht   staat   te   lezen:   “Item is   conditie   dat   hy   huerder   schole   hiele   gehauden   sal   syn   te   leeren   op   synen   coste   d’arme   kinderen   van   deze   jurisdictie   die   een   billiet   sullen   bringhen vanden   arm   meester.   Depost   is   noch   conditie   dat   den   meulder   vanden   wintmeulen   alhier   sal   vermoghen   waeter   te   haelen   uuyt   den   steenput   binnen behoorelycken   daeghe   sonder   contradictie   van   den   huerder.   Pachter   bij   slopslaege   gebleven   aen   Franchois   Cools    de   jonge   van   thien   guldens   tsjaers.”   Behalve   de   pachtsom   van   10   gulden   was   de   nieuwbakken   schoolmeester   Cools   nog   gehouden   om   de   jaarlijkse   belasting   van   zes   gulden   aan   de   hertog   te betalen.   De   gemeente   gaf   nu   de   opdracht   om   de   nodige   herstellingswerken   uit   te   voeren,   waarna   Cools   het   gebouw   ging   bewonen.   Het   pacht   deed   dienst als school en onderwijzershuis, hetgeen in die tijden vaker het geval was. In   het   jaar   1736   verhuurde   men   de   school-onderwijzerswoning   aan   Cools   jaar   na   jaar,   mits   de   belasting   en   de   andere   lasten   te   betalen,   alsmede   op   zijn kosten   te   zorgen   voor   de   kleine   herstellingswerken   aan   het   gebouw.   De   onderwijzers   van   toen   waren   zo   zeer   toegewijd   aan   hun   beroep   dat   ze   er   nog   geld aan   toestopten   en   ze   onderwezen   daarenboven   aan   kinderen   van   hen,   die   van   de   openbare   onderstand   ( te   vergelijken   met   onze   huidige   O.C.M.W. )   genoten. Al   hun   inkomsten   bestonden   in   de   schoolgelden   van   de   betalende   leerlingen,   die   tot   een   min   of   meer   hoge   som   opliepen,   vermits   er   maar   één   enkele school   was   voor   een   uitgestrekte   gemeente   zoals   Hingene.   Verder   hadden   zij   een   bijverdienste   met   de   verkoop   van   schoolgerij.   Frans   Cools   overleed   op   10 april   1753.   Tijdens   zijn   ziekte   werd   Jan   Steenwegs   als   tussentijdse   onderwijzer   aangesteld.   Na   het   overlijden   van   Cools   haastte   hij   zich   de   openstaande plaats van gemeenteonderwijzer aan te vragen. Hij    schreef    in    zijn    verzoekschrift    aan    de    hertog    van    Ursel:    “…dat    hij    vijf    successieve    jaeren    als ondermeester   in   het   leeren   lesen,   schrijven   ende   onderwijsen   de   jonckheijt   in   de   Roomsche   Catholijcke religie   heeft   geweest   in   de   wijtvermaerde   school   van   Groot-Willebroeck….   Seer   ootmoedelijck   biddende ten   fine   UE.   meergeseijde   Hoogheijt   aen   sijnen   onderdaen   ende   suppliant   gelieve   te   vergunnen   ende accorderen   de   vacante   plaetse   van   het   schoolmeesterschap   van   UE.   hoogheijts   jurisdictie   van   Hingene opde    baten,    proffijten    ende    Emolumenten    gelijck    de    voorgaende    schoolmeesters    de    selve    hebben genoten   ende   met   interdictie   datter   niemant   in   prejuditie   van   hem   suppliant   de   selve   functie   van schoolmeester   publicquelijck   en   sal   vermogen   te   exerceren   binnen   Hingene,   Haesdonck,   Wintam   ofte Eyckervliet    sonder    prealabel    consent    van    syne    meergemelde    hoogheijt,    t’is    te    gratie.”    –    Joannes Steenwegs . De   benoeming   werd   door   het   college   van   baljuw,   burgemeester   en   schepenen   goedgekeurd   en   bekrachtigd   als   volgt:   “Bailliu   Borgemeester   ende Schepenen   der   parochie   ende   heerelijckhede   van   Hingene   in   aenmerking   nemende   de   doodt   van   Francies   Cools   gewezen   schoolmeester   deze   parochie, hebben   het   selve   schoolmeesterschap   vande   selde   hunne   parochie   ende   heerelijckhede   geconfereert   aen   Joannes   Steenwegs   omme   by   hem   soo   lange   hij het   selve   wel   ende   loffelijck   sal   commen   te   exerceren   (bezig   houden)   bedient   te   worde   op   den   voet   ende   prerogativen   (voorrechten)   van   het   parochie schoolhuijs    gelijck    het    door    den    voornoemden    Francies    Cools    is    gebruijckt    geweest,    mits    bij    hem    Steenwegs    het    selve    parochie    schoolhuys onderhaudende   van   nootsaeckelijcke   reparatien   ende   betaelende   den   cheijns,   ende   dat   hij   de   kinderen   van   de   gonne   levende   op   den   armendisch   gratis sal   moeten   leeren,   wel   verstaende   nochtans   dat   hij   de   selve   functie   van   schoolmeester   niet   en   sal   vermogen   te   exerceren   ten   sij   al   vooren   geexamineert sijnde soo bij den deken ofte aertpriester van het district annopende sijn religie als bij den officier principael annopende (aangaan(de)) sijn comportement (gedrag) alles in gevolge haere Majesteit Maria Theresia van Oostenrijk  placcaeten op het fait vande schoolmeester geammanneert.” Voorgaande   geschriften   tonen   ons   duidelijk   hoe   de   benoeming   van   een   onderwijzer   in   onze   gemeente   geschiedde.   Er   werd   van   hem   vereist,   zoals   elders   in ons   land,   dat   hij   een   goed   gedrag   had,   dat   hij   een   geloofsbelijdenis   aflegde   voor   de   deken   van   het   district   en   dat   hij   de   eed   deed   van   geen “ghereprobeerde   oft   suspecte   boecken   noch   anderssins   schadaleux   wesende,   te   sullen   leeren   ofte   voorlesen” .   Dit   stond   zo   genoteerd   in   artikel   33   van   de ordonnantie van 19 mei 1570. Een   actum   van   7   juli   1761   leert   ons,   dat   de   ooster-   en   zuidergevel   van   de   school   toen   nog   van   leem   gemaakt   was.   Steenwegs   deed   zijn   klachten   in   de dorpsraad   over   de   slechte   staat   van   deze   gevels,   en   over   de   zolderverdieping,   waar   men   op   sommige   plaatsen   kon   doortrappen.   Uiteindelijk   kreeg   hij   twee stenen   muren   en   een   nieuwe   zolder.   Deze   werken   werden   in   september   1761   verricht   en   de   kosten   voor   deze   werken   liepen   op   tot   112   gulden   en   19   ¼ stukken   ( huidige   waarden   1   177,61   euro ).   In   1772   kreeg   het   gebouw   een   nieuwe   strooien   dak,   samen   met   wat   nodig   metselwerk,   enz.   …   uiteindelijk   290 gulden en 6 ¾ ( huidige waarden 2 400,23 euro )   zouden kostten. Deze sommen werden betaald door de gemeentekas. Steenwegs   gaf   vrijwillig   zijn   ontslag   op   8   november   1769,   en   werd   opgevolgd   door   Anthonij   Coomans ,   die   reeds   op   26   oktober   1769   door   Karel ,   hertog   van Ursel ,   was   benoemd.   Men   leest   in   zijn   plaatsaanvraag   dat   hij   reeds   acht   jaar   schoolmeester   was   te   Oppuurs,   maar   woonachtig   was   in   Hingene   en dagelijks   heen   en   weer   diende   gaan.   Hij   onderwees,   zoals   zijn   vorige   collega’s,   enkel   de   christelijke   leer,   het   lezen   en   schrijven.   In   voorgaande   tijden leerden   men   niet   veel   vakken   op   school   en   het   was   in   1769   er   nog   niet   beter   op   geworden.   Methoden   en   leermiddelen   ontbraken   gewoon.   Het   onderwijs, indien   men   dit   zo   mocht   noemen,   was   zeer   ééntonig,   slenterig,   het   leek   zoals   Leopold   Mees   het   in   zijn   boek   uitdrukte,   op   het   gezang   van   een   koekoek   en het   nooit   rustende   gejoel   van   de   kleine   bengels   verveelde   in   dergelijke   maten,   dat   de   meester   er   van   geeuwde.   Af   en   toe   sprong   hij   recht   om   één   of andere   schelm   met   de   stok   of   de   martinet   ( gesel )   een   duchtige   afranseling   te   geven:   er   werd   soms   op   het   schoolvolkje   stevig   gerost,   zoals   de   boer   op zijn   graangarven   ( garve   is   een   bundel   graanhalmen )   slaat.   Dit   kan   overvloedig   bewezen   worden   door   allerlei   gerechtelijke   onderzoeken   en   door   de vonnissen geveld op onze vierschaar. Wij schrijven hier enkele uittreksels neer: Gillis   Boey   seght   dat   hy   van   den   meester   is   met   syn   hair   vast   gepackt   ende   hem   soodaenigh   heeft   geslaegen   dat   desselfs   rugge   gequetst   was ende   desselfs   hemde   daerinne   was   geplackt   ende   dat   om   redenen   hij   eenen   andere   jongen   eene   lap   heeft   toegebracht,   den   gonnen   denselven Boey op desselfs rugge hadde beschreven met een masselcole.” Frans   Seps   seght   dat   de   meester   sekeren   Cornelis   geslaegen   heeft,   ende   voorders   met   syn   hair   getrocken   dat   de   clissen   in   syn   handen   bleven hangen.” Een   andere   jongen   was   thuisgekomen   “al   bloeiende   ende   seggende   als   dat   den   meester   met   synen   stock   in   desselfs   hair   gedraeit   synde   syn   hair uit syn hooft heeft getrocken et het vleesch ende vel.” Een   zekere   Carolus   Muyshondt   verklaart   dat   de   meester   zijn   zoon   “met   desselfs   hair   vastgepackt   ende   uyt   de   scool   gesleken   ende   gesnockt heeft.” Op   de   vergadering   van   de   wethouders,   notabelen   en   gelanden,   gehouden   op   maandag   17   september   1792,   werd   voorgesteld   en   beaamd   de gemeenteschool   openbaar   te   verkopen,   “en   de   penningen   daer   van   voortskomende   te   employeren   soo   ende   gelyck   men   het   voordeeligste   sal oordeelen.” Waarom   deze   maatregel?   Omdat   “mits   de   doodt   van   Anthonij   Coomans   gewesen   parochie   schoolmeester   he   schoolhuys   comt   ledig   te   staen   ende   binnen korten tijd van jaeren eene groote reparatie sal moeten geschieden aen het parochie schoolhuys.” Uiteindelijk   ging   de   verkoop   niet   door   dankzij   het   hevige   verzet   van   de   heer   van   Hingene,   Wolfgang-Willem   van   Ursel .   Op   6   december   1792   benoemde   hij de   koster   van   Nattenhaasdonk,   Petrus-Joannes   Van   der   Kinderen ,   als   schoolmeester.   Na   Van   der   Kinderen   werd   Adriaan   De   Smet    in   1798   benoemd   tot schoolmeester. Het onderwijs bleef beperkt tot enkel het leren lezen en schrijven. Door    decreten    van    17    maart    en    17    september    1808    waren    de    onderwijzers    gehouden    een    soms    van    400    frank    te    storten,    om    gedurende    tien opeenvolgende   jaren   een   school   te   mogen   houden.   Dit   was   voor   Adriaan   De   Smet   echter   onmogelijk   omdat   hij   zeer   arm   was.   Daarom   ging   hij   bij   meier Karel   van   Ursel   ten   rade.   Deze   schreef   op   6   november   1808   een   brief   aan   de   onderprefect   van   Mechelen   om   een   jaarwedde   te   begroten   en   dit   werd goedgekeurd. Schoolmeester   Adriaan,   zoals   men   hem   noemde,   bleef   zo   in   het   onderwijs.   Het   volk   was   hem   genegen   om   zijn   nauwgezetheid   en   onpartijdigheid.   Hij   had de naam van ‘dichter’. Dit ondervonden de verloren-maandag-vierders, die liever voor het vermaak kozen, dan voor hun aanwezigheid op school. De volgende dag dienden zij als straf onderstaand gedicht te schrijven: Die verloren maendag vieren, Zoeken elders hun pleizieren, Met twee schaverdynen aen, En zy lachen met myn vermaen. Het   leek   dat   deze   onderwijzer   voor   het   ongeluk   en   de   strijd   geboren   was.   Anno   1820   woonde   in   Eikevliet   Jan-Christinus   Naulaerts ,   die   daar   school   hield. Hij   had   met   goed   gevolg   zijn   examen   afgelegd   voor   de   provinciale   jury   en   werd   door   deze   toegelaten   voorlopig   het   ambt   van   gemeenteonderwijzer   te vervullen   in   de   gemeente.   Op   5   april   1820   benoemde   de   raad   hem,   ter   vervanging   van   De   Smet   die   geen   getuigschrift   van   bekwaamheid   bezat.   Naulaerts zou   een   jaarwedde   van   141   gulden   en   75   cent   genieten,   kosteloze   huisvesting   in   het   schoolgebouw.   Voor   dit   alles   moest   hij   kosteloos   zorgen   dat   de   arme kinderen   onderwezen   werden.   Het   schepencollege   zou   de   school-onderwijzerswoning   in   goede   staat   van   onderhoud   stellen.   De   benoeming   van   Naulaerts en   de   afzetting   van   Adriaan,   kwamen   bij   deze   laatstgenoemde   hard   aan.   Alle   inwoners,   zelfs   enkele   raadsleden   die   alleen   gehandeld   hadden   op aandringen   van   de   onderprefect   van   Mechelen,   kregen   medelijden   met   Adriaan.   De   onderprefect   van   Mechelen   oefende,   onder   het   Frans-Napoleontische bewind,   het   oppertoezicht   uit   over   het   onderwijs   en   de   onderwijzers.   Toch   verzond   men   in   Hingene   een   middel   om   de   twee   onderwijzers   te   bevredigen, uitgenomen   waarschijnlijk   Naulaerts.   Op   21   juni   vergaderde   de   municipale   raad   en   wijzigde   hun   vorige   beslissing.   Men   nam   de   anciënniteit   van   De   Smet, die   reeds   21   jaar   goede   dienst   had   verricht,   aan   en   het   feit   dat   er   genoeg   werk   was   in   Hingene   voor   twee   gemeenteonderwijzers.   Adriaan   De   Smet   mocht in   het   onderwijs   werkzaam   blijven.   Van   de   jaarwedde   van   300   Franse   franc,   die   eerst   aan   Naulaerts   toegestaan   werd,   zou   ieder   de   helft   genieten.   De   Smet bleef het onderwijs in Wintam geven en Naulaerts in Eikevliet, alwaar de gemeente hem een huis en een school zou bezorgen. De   groep   schoolgaande   kinderen   groeide   zo   snel   onder   het   meesterschap   van   Adriaan   De   Smet,   dat   in   1824   de   grootste   ruimte   in   zijn   huis   te   klein   werd en   hij   zich   genoodzaakt   was   om   leerlingen   in   de   keuken   te   plaatsen.   Uiteindelijk   besloot   de   gemeenteraad   van   3   november   1825   een   som   van   1662 gulden 55 cent te verlenen om deze te investeren voor het bouwen van een nieuwe school in Wintam. Op   16   februari   1827   ontving   de   gemeenteraad   van   Hingene   een   brief   van   de   commissaris   van   het   district   met   maatregelen   tot   het   verbeteren   van   het schoolwezen. De raad besloot op 20 februari 1827: 1.   In   de   loop   van   dit   jaar   zal   een   nieuwe   school   gebouwd   worden,   nevens   de   oude,   zijnde   die   plaats   omtrent   het   middelpunt   der gemeente. 2.   Aan   de   thans   bestaande   school   zullen   verbeteringswerken   toegebracht   worden,   en   het   gebouw   zal   vervolgens   nog   alleenlijk   voor onderwijzershuis dienen. 3. Al de te doene werken zullen openbaar aanbesteed worden. 4. De gemeente zal daartoe eene som uitloven van 3170 gulden en 38 centen. 5. De burgemeester en de assessoren zullen zich met den schoolopziener verstaan nopens het aankoopen van schoolmeubelen, enz. In   oktober   1827   bracht   de   gemeente   haar   aandeel   op   4000   gulden   en   de   provincie   zou   800   gulden   verlenen.   De   school   werd   gebouwd   in   1828,   samen   met de   kerk   van   Wintam.   Frans   Drossaert ,   een   bouwkundig   geleerde   en   tevens   ook   een   Hingenaar,   tekende   het   plan   voor   de   school.   Karel-Lodewijk   Goossens ( °8   augustus   1803   te   Mariekerke )   was   de   eerste   onderwijzer   van   de   nieuwe   gemeenteschool.   Hij   werd   tijdelijk   benoemd   op   3   juni   1828.   Terwijl   men   bezig was   met   het   huis   en   het   schoolgebouw   te   bouwen,   onderwees   hij   enige   tijd   in   de   woning   van   dhr.   De   Pooter ,   niet   ver   van   de   school   gelegen.   Voor Goossens   aan   de   slag   ging   in   de   nieuwe   gemeenteschool,   was   hij   ondermeester   in   Puurs   en   hij   had   in   de   laatste   paaschvergadering ”   van   de   provinciale commissie   een   getuigschrift   van   schoolonderwijzer ”   verkregen.   Zijn   eerste   jaarwedde   beliep   tot   142   gulden   en   moet,   vanzelfsprekend,   de   arme   kinderen kosteloos   onderwijzen.   Het   jaar   daarna,   in   1829,   werd   zijn   jaarwedde   naar   200   gulden   gebracht   omdat   hij   een   ondermeester   nodig   had   en   deze   van   zijn eigen   karige   loon   diende   te   betalen.   In   1833   werd   hij   vergoed   aan   64   centiemen   per   leerling   per   maand   en   verviel   zijn   vaste   jaarwedde.   Een   Koninklijk Besluit   van   31   december   1832   verleende   hem,   nog   voor   dit   jaar,   een   toelage   van   250   frank   op   last   van   ten   minste   twintig   kinderen   gratis   onderwijs    te geven. Deze som trok hij ook in 1833. Hij werd voor een bepaalde duur benoemd op 8 december 1834. Langzamerhand   was   de   onderwijzerswoning   zeer   bouwvallig   geworden.   In   1844   tekende   bouwmeester   Drossaert   een   plan   voor   een   nieuwe   woning   waarvan het   bestek   opliep   tot   4000   frank.   Hier   werd   geen   gevolg   aan   gegeven.   Op   10   maart   1849   werd   Hendrik   Van   Kerckhoven    hulponderwijzer   bij   Goossens, maar hij zou al snel zijn ontslag geven in 1851. Op 10 september 1851 werd hij vervangen door Frans De Pooter . Op   3   februari   1852   benoemde   men   Siccard ,   uit   Schelle,   tot   ondermeester.   Deze   was   via   een   achterpoortje   binnengedrongen.   Hij   werd   benoemd   met   vier stemmen   tegen   zeven   witte   briefjes,   van   de   zeven   raadsleden   die   een   hulponderwijzer   onnodig   vonden.   Ook   kwam   men   op   die   stemming   terug   in   de zitting   van   26   februari   1852.   Men   besliste   met   zeven   stemmen   tegen   drie,   dat   er   geen   hulponderwijzer   nodig   was,   vermits   de   school   maar   weinig   bezocht werd door kinderen van Hingene-dorp en Eikevliet. Op   5   maart   1853   hielden   de   raadsleden   een   belangrijke   vergadering.   Er   werd   beslist   om   in   elke   dorpskern   een   nieuwe   school   te   bouwen.   Op   26   november van   datzelfde   jaar   benoemde   men   Willebroekenaar,   Lodewijk   Gillis    –   gediplomeerd   in   de   normaalschool   van   Lier   –   tot   hulponderwijzer   in   de   school   van Goossens.   Goossens   gaf   zijn   ontslag   in   1864,   hij   werd   gedecoreerd   met   het   burgerlijk   kruis   van   eerste   klasse   op   8   juni   1880   en   overleed   godvruchtig   in Bornem op 24 juni 1881. Zijn   opvolger   was   natuurlijk   Gillis,   die   al   fungeerde   als   hulponderwijzer.   Deze   onderwijzer   stierf   in   1870   en   werd   op   zijn   beurt   vervangen   door   Jan-Karel Feytens,     die    reeds    tijdens    de    ziekteperiode    van    Gillis    als    tussentijds    onderwijzer    werkzaam    was    geweest.    In    1866    bouwde    men    een    nieuwe gemeenteschool en onderwijzerswoning in de dorpskern van Wintam en de school met het vervallen onderwijzershuis aan de molen werden afgebroken. Dhr.   Feytens   gaf   zijn   ontslag   in   1879   en   plaatste   zich   aan   het   hoofd   vaneen   vrije   jongensschool.   Hij   had   als   opvolger   in   het   gemeenteonderwijs   Leopold Mees ,    die    op    15    oktober    1884    aan    het    werk    werd    gesteld.    In    Wintam    bestond    er    in    die    tijd    ook    nog    een    meisjesschool     met    bewaarschool (kleuterschool),bestuurd   door   de   kloosterzusters   van   Vorselaar .   Zij   werd   ingericht   in   het   jaar   1875   en   werd   in   dat   jaar   ook   aangenomen   als   officiële school. Voor   het   bouwen   van   een   nieuwe   school   in   Eikevliet   werd   op   26   januari   1855   de   openbare   aanbesteding   toegewezen   aan   Alexander   Verheyden    uit   Puurs, voor   de   som   van   4200   frank.   Willem   Broeckmeyer   was   de   eerste   onderwijzer   van   deze   school.   Hij   werd   benoemd   op   6   december   1855   en   gaf   zijn   ontslag in 1863. Na hem kwam Willem Lipkens die in datzelfde jaar nog werd benoemd en zijn ontslag indiende in1890. Zijn opvolger was Cyriel Verbruggen . De   school   van   Eikevliet   is   steeds   een   gemengde   gemeenteschool   gebleven.   In   1871   bouwde   men   een   onderwijzerswoning   langs   de   andere   kant   van   de straat.   De   gemeenteschool   en   het   onderwijzershuis   van   Hingene   zijn   opgericht   in   1866.   Paulus   Augustynen   was   de   eerste   onderwijzer.   Hij   werd   benoemd op   3   december   1864.   Vooraleer   de   nieuwe   school   op   den   “Dries”   voltrokken   was,   onderwees   hij   in   een   gebouw   op   de   kouter,   dat   als   zondagsschool diende.   Dhr.   Augustynen   overleed   in   1872   en   werd   opgevolgd   door    Emiel   Jordens ,   welke,   even   als   onderwijzer   van   Wintam,   in   1884   in   beschikbaarheid werd   gesteld   door   afschaffing   van      bediening.   Thans   dienen   de   gemeenteschoolgebouwen   van   Hingene   en   Wintam   voor   aangenomen   jongensscholen,   de eerste werd beheerd door Leo-Antoon De Brabander , de tweede door Jan-Karel Feytens . In   1869   bestond   er   in   Hingene   ook   een   meisjesschool    waar   een   bewaarschool   aan   gehecht   was.   Deze   school   werd   eveneens   aangenomen   als   officiële school en stond onder het algemene gezag van de kloosterzusters van Gijsegem . Na   De   Brabander   bestuurde   Richard   Augustynen    de   jongensschool   van   Hingene,   samen   met   hulponderwijzer   Karel   Vermeiren .   Zijn   opvolger   was   Edward   De Smet , met zijn onderwijzers: Oscar De Preytere , Maurits Van Ranst en Wilfried Van Ranst . De opvolger van De Smet werd nadien Louis Vertongen . In   1975   werd   Flor   Roskam   hoofdonderwijzer   van   de   samengevoegde   scholen   Wintam   en   Eikevliet   en   1   jaar   later   kwam   de   school   van   Hingene   daarbij.   De zes   scholen   van   de   heerlijkheid   Hingene   kregen   aldus   één   directie.   In   1980   werd   Flor   opgevolgd   door   Alfons   Desmedt ,   die   met   21   leerkrachten   het onderwijs   verzekert   in   onze   streek.   In   1993   werd   de   Vrijge   Gesubsidieerde   Basisschool   Hingene-Wintam    omgedoopt   naar   Huveneersbasisschool    met   Dirk Aerts als nieuwe directeur. (Bron: Leopold Mees, Geschiedenis Der Gemeente Hingene, Blz. 187-194)
School aan de molen van Wintam