Grootste Hingenaar Aller Tijden ORDE VAN HINGENE
© Orde van Hingene 2014 - DISCLAIMER
Jozef   Rene   Maria   Bogaerts   werd   geboren   in   Hingene   op   23   oktober   1926 in   het   Vlaams-Brabantse   Londerzeel. Als   oudste   zoon   van   het   gezin   (Pieter Jan   Bogaerts   en   Maria   Celestina   Cnapelinckx   kregen   zes   kinderen)   kreeg hij   al   snel   wat   verantwoordelijkheid   en   leerde   hij   omgaan   met   leiderschap. Deze eigenschap zou later nog van pas komen. Op   4   mei   1948   trad   hij,   in   het   Oost-Vlaamse   Moorsel,   met   Maria   Leontina Francisca   Rubbrecht‏‎   in   het   huwelijk.   Het   gezin   Bogaerts-Rubbrecht   kreeg elf kinderen. In   1950   stichtte   hij   een   A.C.W.   afdeling   in   Hingene,   waar   hij   woonachtig was   en   waarvan   hij   van   bij   de   stichting   tot   1967   voorzitter   was.   Het   ontslag als   voorzitter   was   officieel,   maar   officieus   bleef   hij   nog   enige   tijd   als   voorzitter   actief   omdat   er   geen   opvolging   was   en   niemand   zich geroepen voelde om deze functie over te nemen. Ook   was   hij   medestichter   van   de   K.W.B.-afdeling   in   Hingene.   Hier   nam   hij,   indien   noodzakelijk,   een   bestuursfunctie   opnam.   Hij   kwam wanneer   het   nodig   was   en   ging   weer   weg   wanneer   personen   een   gepaste   taak   in   het   bestuur   vonden.   Men   kon   echt   spreken   van   een “stand-in bestuurslid”. Jarenlang   was   hij   werkzaam   als   secretaris   van   de   Christelijke   Mutualiteit,   in   Hingene   kende   men   hem   als   “Jos   van   den   Bond”.   Jozef   of Jos,    voor    de    vrienden,    was    voorzitter    van    de    C.O.O.    (Commissie    van    Openbare    Onderstand    en    lid    van    de    beheerraad    van    de Bouwmaatschappij    Hingene-Ruisbroek-Breendonk.    Het    lukte    hem,    in    die    functie    en    dankzij    politieke    vrienden,    het    bouwproject “Lindestaat”   (nu   Aspergestraat)   uit   het   slop   te   halen   en   ontwierp   de   bejaardenwoningen   aan   de   Vleminckxstraat,   in   opdracht   van   de C.O.O.   en   waarvoor   het   Ministerie   reeds   een   princiepsakkoord   gaf.      In   de   C.O.O.   streefde   hij   ernaar   de   misbruiken   uit   te   schakelen   om geleidelijk   steunverhoging   te   bekomen   voor   de   werkelijk   behoeftige   personen.   Zijn   leuze   binnen   zijn   functie   voor   de   C.O.O.   was   altijd “Enkel de mens telt”. Op   26   december   1972   overlijdt   burgemeester   Willem   Van   Kerckhoven,   hij   was   46   jaar   burgemeester   geweest   van   de   gemeente   Hingene. De   meeste   inwoners   van   Hingene   hadden   zelfs   geen   andere   burgervader   gekend.   In   1972   wordt   hij   thans   vervangen   door   Jozef Bogaerts.   Jammer   genoeg   zou   Jozef   geen   lange   carrière   gegund   zijn   als   burgemeester   en   in   1977   zou   de   gemeente   Hingene,   tijdens   de grote   laatste   fusiegolf,   fusioneren   met   de   gemeente   Bornem.   Omdat   de   gemeente   Bornem   meer   inwoners   had   dan   de   gemeente Hingene,   kwam   het   centrum   van   het   beleid   in   de   gemeente   Bornem   te   liggen   en   werd   Jozef   Van   Eetvelt   de   burgervader   van   de   inwoners van   Hingene.   Ook   zou   men   dan   spreken   van   de   gemeente   Bornem   of   over   Groot-Bornem.   De   fusie   van   ’77   had   toen,   bij   de   inwoners   van Hingene,   veel   tegenstand.   Er   gingen   zelfs   protestbrieven   rond   in   de   gemeente   Hingene.   Naar   mate   de   tijd   verder   ging,   nam   het   protest wat af.

Anekdote

Vrijdag   24   mei   om   9u30   (jaartal   onbekend)   moesten   op   het   gemeentehuis   van   Hingene   twee   huwelijken   plaatsvinden.   Even   voor   het vastgestelde   uur   kwam   een   hele   sliert   wagens   aangereden   met   het   gezelschap   en   de   bruidsparen Albert   Pauwel   -   Maria   Marnef   en   Frans Wuyts-Carola   Van   der   Veken.   Schepen   Gerard   Verhavert   was   wegens   ziekte   belet,   zodat   burgemeester   Jos   Bogaerts   zijn   plaats   zou innemen.   De   klok   wees   al   kwart   voor   tien,   maar   de   burgemeester   daagde   niet   op.   Om   10   uur   stonden   zowel   de   pastoor   van   Hingene- centrum   als   deze   van   Sint-Margareta   te   Wintam   de   paren   op   te   wachten   en   dus   werd   in   allerijl   beroep   gedaan   op   tweede   schepen   Jozef Tronckoe   om   de   huwelijken   te   voltrekken.   Precies   te   10u18   werd   het   eerste   paar   wettelijk   in   de   echt   verbonden   en   weinige   ogenblikken later   was   het   de   beurt   aan   hun   collega's.   Burgemeester   Bogaerts   was   doodgewoon   de   twee   huwelijken   vergeten.   De   beide   echtparen, even in paniek, konden nadien toch nog hartelijke lachen. Eind goed, alles goed. Op   24   april   1983   overlijdt   Jos   Bogaerts   in   Hingene.   Hij   was   amper   56   jaar   oud.   Op   28   april   1983   wordt   hij   begraven   tijdens   een afscheidsplechtigheid in de Sint Stefanuskerk van Hingene. De familie Bogaerts verliest een sterk leidersfiguur.

Commissie van Openbare Onderstand

In   1925   komt   er   daarom   een   Wet   op   de   Commissie   voor   Openbare   Onderstand   (C.O.O).   De   C.O.O.'s   bestonden   in   elke   gemeente   en waren   samengesteld   uit   burgers   die   voorgedragen   en   verkozen   werden   door   gemeenteraadsleden.   Ze   werden   bijgestaan   door   een secretaris   en   een   ontvanger.   De   raad   van   de   C.O.O   kon   zich   laten   bijstaan   door   een   maatschappelijk   werker,   maar   in   het   begin   kwamen deze er nauwelijks aan te pas. Op   8   juli   1976   komt   er   een   Wet   op   het   Openbaar   Centrum   voor   Maatschappelijk   Welzijn.   De   OCMW's   zijn   in   1976   ingesteld   toen   ook   een reeks   fusies   van   gemeenten   zijn   doorgevoerd.   De   vroegere   gemeentelijke   C.O.O’s   zijn   opgegaan   in   de   OCMW's.   Door   de   wet   van   8   juli 1976   werden   de   C.O.O   ‘s   vervangen   door   de   OCMW's.   Deze   laatste   hebben   een   breder   doel   dan   alleen   maar   het   verstrekken   van financiële   hulpverlening.   Elk   OCMW   moet   naast   een   secretaris   en   een   ontvanger   ook   ten   minste   één   maatschappelijk   werker   in   dienst hebben.
2014 Jozef Bogaerts