Grootste Hingenaar Aller Tijden ORDE VAN HINGENE
© Orde van Hingene 2014 - DISCLAIMER
Jozef   Rene   Maria   Bogaerts   werd   geboren   in   Hingene   op   23   oktober   1926   in   het   Vlaams-Brabantse   Londerzeel.   Als   oudste   zoon   van   het   gezin   (Pieter   Jan Bogaerts   en   Maria   Celestina   Cnapelinckx   kregen   zes   kinderen)   kreeg   hij   al   snel   wat   verantwoordelijkheid   en   leerde   hij   omgaan   met   leiderschap.   Deze eigenschap zou later nog van pas komen. Op    4    mei    1948    trad    hij,    in    het    Oost-Vlaamse    Moorsel,    met    Maria    Leontina Francisca   Rubbrecht‏‎   in   het   huwelijk.   Het   gezin   Bogaerts-Rubbrecht   kreeg   elf kinderen. In   1950   stichtte   hij   een   A.C.W.   afdeling   in   Hingene,   waar   hij   woonachtig   was   en waarvan   hij   van   bij   de   stichting   tot   1967   voorzitter   was.   Het   ontslag   als   voorzitter was   officieel,   maar   officieus   bleef   hij   nog   enige   tijd   als   voorzitter   actief   omdat   er geen   opvolging   was   en   niemand   zich   geroepen   voelde   om   deze   functie   over   te nemen. Ook   was   hij   medestichter   van   de   K.W.B.-afdeling   in   Hingene.   Hier   nam   hij,   indien noodzakelijk,   een   bestuursfunctie   opnam.   Hij   kwam   wanneer   het   nodig   was   en   ging   weer   weg   wanneer   personen   een   gepaste   taak   in   het   bestuur vonden. Men kon echt spreken van een “stand-in bestuurslid”. Jarenlang   was   hij   werkzaam   als   secretaris   van   de   Christelijke   Mutualiteit,   in   Hingene   kende   men   hem   als   “Jos   van   den   Bond”.   Jozef   of   Jos,   voor   de vrienden,   was   voorzitter   van   de   C.O.O.   (Commissie   van   Openbare   Onderstand   en   lid   van   de   beheerraad   van   de   Bouwmaatschappij   Hingene-Ruisbroek- Breendonk.   Het   lukte   hem,   in   die   functie   en   dankzij   politieke   vrienden,   het   bouwproject   “Lindestaat”   (nu   Aspergestraat)   uit   het   slop   te   halen   en ontwierp   de   bejaardenwoningen   aan   de   Vleminckxstraat,   in   opdracht   van   de   C.O.O.   en   waarvoor   het   Ministerie   reeds   een   princiepsakkoord   gaf.      In   de C.O.O.   streefde   hij   ernaar   de   misbruiken   uit   te   schakelen   om   geleidelijk   steunverhoging   te   bekomen   voor   de   werkelijk   behoeftige   personen.   Zijn   leuze binnen zijn functie voor de C.O.O. was altijd “Enkel de mens telt”. Op   26   december   1972   overlijdt   burgemeester   Willem   Van   Kerckhoven,   hij   was   46   jaar   burgemeester   geweest   van   de   gemeente   Hingene.   De   meeste inwoners   van   Hingene   hadden   zelfs   geen   andere   burgervader   gekend.   In   1972   wordt   hij   thans   vervangen   door   Jozef   Bogaerts.   Jammer   genoeg   zou   Jozef geen   lange   carrière   gegund   zijn   als   burgemeester   en   in   1977   zou   de   gemeente   Hingene,   tijdens   de   grote   laatste   fusiegolf,   fusioneren   met   de   gemeente Bornem.   Omdat   de   gemeente   Bornem   meer   inwoners   had   dan   de   gemeente   Hingene,   kwam   het   centrum   van   het   beleid   in   de   gemeente   Bornem   te liggen   en   werd   Jozef   Van   Eetvelt   de   burgervader   van   de   inwoners   van   Hingene.   Ook   zou   men   dan   spreken   van   de   gemeente   Bornem   of   over   Groot- Bornem.   De   fusie   van   ’77   had   toen,   bij   de   inwoners   van   Hingene,   veel   tegenstand.   Er   gingen   zelfs   protestbrieven   rond   in   de   gemeente   Hingene.   Naar mate de tijd verder ging, nam het protest wat af.

Anekdote

Vrijdag   24   mei   om   9u30   (jaartal   onbekend)   moesten   op   het   gemeentehuis   van   Hingene   twee   huwelijken   plaatsvinden.   Even   voor   het   vastgestelde   uur kwam   een   hele   sliert   wagens   aangereden   met   het   gezelschap   en   de   bruidsparen   Albert   Pauwel   -   Maria   Marnef   en   Frans   Wuyts-Carola   Van   der   Veken. Schepen   Gerard   Verhavert   was   wegens   ziekte   belet,   zodat   burgemeester   Jos   Bogaerts   zijn   plaats   zou   innemen.   De   klok   wees   al   kwart   voor   tien,   maar   de burgemeester   daagde   niet   op.   Om   10   uur   stonden   zowel   de   pastoor   van   Hingene-centrum   als   deze   van   Sint-Margareta   te   Wintam   de   paren   op   te wachten   en   dus   werd   in   allerijl   beroep   gedaan   op   tweede   schepen   Jozef   Tronckoe   om   de   huwelijken   te   voltrekken.   Precies   te   10u18   werd   het   eerste paar   wettelijk   in   de   echt   verbonden   en   weinige   ogenblikken   later   was   het   de   beurt   aan   hun   collega's.   Burgemeester   Bogaerts   was   doodgewoon   de   twee huwelijken vergeten. De beide echtparen, even in paniek, konden nadien toch nog hartelijke lachen. Eind goed, alles goed. Op   24   april   1983   overlijdt   Jos   Bogaerts   in   Hingene.   Hij   was   amper   56   jaar   oud.   Op   28   april   1983   wordt   hij   begraven   tijdens   een   afscheidsplechtigheid   in de Sint Stefanuskerk van Hingene. De familie Bogaerts verliest een sterk leidersfiguur.

Commissie van Openbare Onderstand

In   1925   komt   er   daarom   een   Wet   op   de   Commissie   voor   Openbare   Onderstand   (C.O.O).   De   C.O.O.'s   bestonden   in   elke   gemeente   en   waren   samengesteld uit   burgers   die   voorgedragen   en   verkozen   werden   door   gemeenteraadsleden.   Ze   werden   bijgestaan   door   een   secretaris   en   een   ontvanger.   De   raad   van   de C.O.O kon zich laten bijstaan door een maatschappelijk werker, maar in het begin kwamen deze er nauwelijks aan te pas. Op   8   juli   1976   komt   er   een   Wet   op   het   Openbaar   Centrum   voor   Maatschappelijk   Welzijn.   De   OCMW's   zijn   in   1976   ingesteld   toen   ook   een   reeks   fusies van   gemeenten   zijn   doorgevoerd.   De   vroegere   gemeentelijke   C.O.O’s   zijn   opgegaan   in   de   OCMW's.   Door   de   wet   van   8   juli   1976   werden   de   C.O.O   ‘s vervangen   door   de   OCMW's.   Deze   laatste   hebben   een   breder   doel   dan   alleen   maar   het   verstrekken   van   financiële   hulpverlening.   Elk   OCMW   moet   naast een secretaris en een ontvanger ook ten minste één maatschappelijk werker in dienst hebben.
2014 Jozef Bogaerts