Het drama van Hingene ORDE VAN HINGENE
© Orde van Hingene 2014 - DISCLAIMER

DE PERS SCHREEF:

A Hingene – Collision entre gendarmes et habitants. – Six blessés.

Dimanche   soir,   à   Hingene   lez-Puers,   une   collision   a   eu   lieu   entre   la   population   et   la   gendarmerie.   Cette   dernière   a   tiré   sur   la   foule,   blessant   six personnes,   dont   plusieurs   mortellement.   Un   des   blessés,   Van   Vracem,   a   reçu   une   balle   dans   la   poitrine;   un   autre,   Van   Gucht,   a   la   ouissi   traversée   par   une balle;   trousième,   De   Broey,   est   atteint   au   poignet   et   au   basventre;   un   quatrième,   Eug.   Van   Herbruggen,   a   reçu   une   décharge   au   cou;   un   cinquième,   Van Damme, a été atteint à la pointrine, et un sixième, De Smet, à la jambe droite. Bron: Vingtième Siècle (Le) 10-08-1909; p. 2

Bloedige botsing te Hingene

Aangaande   de   jammerlijke   botsing   die   zondag   avond   tusschen   de   bevolking   en   de   gendarmen   plaats   had,   wordt   nog   het   volgende   gemeld:   Sinds   acht dagen   werd   er   gescharminkeld   voor   de   woning   van   een   inwoner,   verdacht   zich   slecht   te   gedragen.   Zondag   moest   een   laatste   gescharminkel   gebeuren   en eene   strooien   pop,   den   persoon   in   kwestie   voorstellend,   verbrand   worden.   De   burgemeester,   hertog   d’Ursel,   en   de   eerste   schepene   hadden   bijzondere maatregelen   genomen   om   alle   onlusten   te   voorkomen.   De   gendarmerie   van   Bonheiden   was   geroepen.   Verleden   donderdag   reeds   had   men   gendarmen gesteenigd,   die   samenscholingen   voor   het   huis   uiteen   gedreven   hadden.   Zondag   avond   was   gansch   de   bevolking   van   Hingene,   eene   gemeente   van   4000 zielen,   te   been.   De   gendarmerie,   vergezeld   van   den   veldwachter,   bevond   zich   in   eene   straat,   niet   ver   van   het   bewust   huis.   Nadat   de   voddenvent   verbrand was,   ging   de   menigte   uiteen.   Vele   inwoners   keerden   huiswaarts,   terwijl   de   anderen   naar   de   herbergen   gingen   en   bijzonder   naar   eene   herberg   in   de   buurt van   den   geschaminkelde.   Zij   jouwden   de   gendarmen   uit   toen   deze   voorbij   kwamen.   Deze   laatsten   trokken   den   revolver   en   richtten   zich   naar   de   herberg.   De commandant   bevool   aan   de   verbruikers   te   zeggen   wie   gejouwd   had.   Daar   niemand   antwoordde,   loste   hij   vier   schoten   tusschen   den   hoop.   Twee   verbruikers stuikten   doodelijk   gekwetst   ten   gronde.   De   commandant   herlaadde   zijn   wapen   en   loste   nog   vijf   schoten,   altijd   tusschen   den   hoop   verbruikers.   ’t   Was   toen dat   de   genaamde   Vandamme   gekwetst   werd;   de   ongelukkige   kon   evenwel   nog   vluchten.   Zekere   Vanherbruggen,   vader   van   acht   kinderen,   verliet   de herberg   en   riep,   toen   hij   de   gekwetsten   op   den   grond   zag   liggen,   tot   den   brigadier:   “Nu   dat   gij   toch   bezig   zijt,   schiet   mij   ook   maar   dood!”   Op   ’t   zelfde oogenblik   werd   de   arme   man   door   een   kogel   in   de   hals   getroffen,   en   viel   op   zijne   gekwetste   makkers.   De   menigte   kwam,   op   ’t   geknal   der   schoten,   op straat   en   was   zoo   verbitterd   tegen   de   gendarmen,   dat   deze   de   vlucht   moesten   nemen.   Men   droeg   de   gekwetsten   in   de   herberg   waar   zij   verzorgd   werden. De   E.H.   Verhaegen,   pastoor   der   parochie,   kwam   vier   gekwetsten   de   laatste   H.   Sakramenten   toedienen.   Maandag   morgend   is   het   parket   van   Mechelen   ter plaats   gekomen.   De   brigadier   van   de   gendarmerie   zegt   dat   hij   op   het   volk   geschooten   heeft,   omdat   er   naar   hem   en   zijne   makkers   met   steenen   geworpen werd. Over de omstandigheden van het bloedig voorval is een streng onderzoek geopend. Bron: Nieuws Van Den Dag (Het) 11-08-1909; p. 1

Wat meer koelbloedigheid

Zijn   wij   de   eeuw   van   ’t   woest   geweld   ingetreden?   Men   zou   het   gaan   denken   als   men   de   gebeurtenissen   nagaat.   De   feiten   die   zich   te   Hingene-Puers,   in   het Antwerpsche,   hebben   voorgedaan   en   die   wij   thans   mededeelen,   hebben   nogmaals   bewezen   dat   niet   voorzichtig   genoeg   kan   te   werk   gegaan   worden, wanneer   men   wapens   en   wacht   ter   beschikking   stelt   van   staatsburgers,   die   niet   de   noodige   kalmte   en   zelfbeheersching   bezitten   in   de   ure   van   spanning   of maatschappelijk   geharrewar.   De   lessen   van   ’t   verleden   zijn   nochtans   daar   om   de   overheid   tot   krachtig   optreden   aan   te   sporen.   Wanneer   men   klerikale officiers   der   burgerwacht   van   Leuven   peletons-vuur   hoort   bevelen   op   eene   bende   ruststoorders   die   het   enkel   gemunt   hadden   op   de   ruiten   van   minister Schollaert;   wanneer   men   een   majoor   der   Chaskens   uit   zijn   vel   ziet   springen,   aan   ’t   hoofd   van   zijn   korps,   omdat   hem   eenige   woorden   worden   toegeworpen, zou   het   plicht   heeten,   meenen   we,   allen   die   gezag   voeren   of   wapens   hanteeren,   tot   meer   kalmte   aan   te   zetten   en   slechts   in   den   uitersten   nood   te   dreigen met   lood   en   dood.   Dan   zouden   de   mannen   die   zich   te   Hingene   hebben   onderscheiden   er   tweemaal   hebben   over   nagedacht   vooraleer   onder   eene opeengepakte menigte te schieten omdat hun het scheldwoord “Opeters van ’t gouvernement” werd toegeroepen. Bron: Laatste Nieuws (Het) 11-08-1909; p. 1

Bloedige tooneelen te Hingene-Puers

De gendarmen schieten onder ’t volk. Zes personen doodelijk getroffen door revolverschoten. Men   schrijft   ons:   Sinds   eenige   dagen   stond   de   gemeente   Hingene   bij   Puers   in   opschudding   ten   gevolge   van   het   scherminkelen    der   jeugd,   en   ook   der gezette   menschen   aan   ’t   adres   van   een   inwoners   en   eene   weduwe.   Dit   alles   liep   zonder   groote   wanordelijkheden   af   wanneer   burgemeester   d’Ursel   in   ’t vooruitzicht   van   wanorders   de   rijkswacht   van   Bornhem   ontbood.   De   gendarmen,   naar   de   getuigenis   van   de   meeste   inwoners,   stelden   zich   zeer   zonderling aan.   Zondag   avond   rond   10   uur   had   de   jeugd,   zoals   het   bij   scherminkelen    gebeurt,   een   strooien   pop   verbrand   vóór   de   deur   der   weduwe   en   de   menigte   was joelend   en   opgewonden.   Toch   trok   eenieder   stilaan   af   en   een   aanzienlijke   groep   buitenlieden   begaf   zich   naar   de   herberg   De   Boerenhandel    waar   de gendarmen,   die   zich   op   hunne   beurt   terugtrokken,   moesten   voorbij   gaan.   Naar   ’t   schijnt   zouden   de   gendarmen   reeds   in   den   vooravond   zijn   beleedigd geworden   en   de   menigte   hebben   bedreigd   met   hunne   wapens.   Thans,   wanneer   zij   voorbij   Den   Boerenhandel    kwamen,   werden   eenige   steenen   geworpen en   de   scheldwoorden   “opeters   van   ’t   gouvernement”   hun   toegeroepen.   De   brigadier   kwam   op   de   groep   personen   af   en   vroeg:   Wie   durft   ons   beleedigen?... Op   ’t   zelfde   oogenblik   traden   een   tiental   andere   personen   op   straat,   die   niet   eens   wisten   wat   er   gaande   was   en   luidruchtig   riepen.   Zich   bedreigd   achtend, trok   de   aanvoerder   zijne   revolver   en   schoot   viermaal   in   den   hoop!   Vier   personen   vielen   neer.   Dadelijk   herlaadde   de   woestaard   zijn   wapen   en   schoot   daarna nog   vijfmaal.   De   personen   ziende   ten   gronde   liggen,   sprong   de   genaamde   Vanherbruggen,   vader   van   8   kinderen,   buiten   en   riep   tot   de   gendarmen:   “Schiet mij   nu   ook   maar   dood!”   Hij   ontving   een   kogel   in   den   hals   en   stortte   op   het   lichaam   der   andere   gewonden.   Daarna   gevolgd   door   de   andere   gendarmen   en den   veldwachter,   ging   hij   op   de   vlucht,   daar   de   menigte   zich   op   hem   wilde   werpen.   Het   parket   van   Mechelen   is   Maandag   te   Hingene   afgestapt   om   een onderzoek   over   deze   zaak   in   te   stellen.   De   gendarm,   ondervraagd,   beweert   dat   hij   getroffen   werd   door   eenen   steen   en   daarom   zijn   wapen   op   het   volk afschoot.   De   gewonde   personen   zijn:   Van   Vracem,    25   jaar,   mandenmaker,   kogel   in   de   borst,   doodelijk   getroffen;   Victor   Van   Damme ,   23   jaar,   kogel   in   de linkerbil:   zijn   toestand   is   zeer   bedenkelijk;   De   Boey ,   24   jaar,   mandenmaker,   kogel   in   de   linker   heup;   Vanherbruggen ,   34   jaar,   gehuwd,   kogel   dwars   door den   hals   gevlogen;   Desmet ,   kogel   in   het   rechterbeen.   De   geesten   zijn   ten   hoogste   opgewonden   te   Hingene   en   heeft   het   drama   doodelijke   gevolgen,   dan staat het ergste te vreezen. Bron: Laatste Nieuws (Het) 11-08-1909; p. 1 scherminkelen:    Ketelmuziek   of   scherminkelen   is   een   vorm   van   lawaaimaken.   De   term   is   afkomstig   van   het   lawaai   dat   gemaakt   werd   voor   de   deur   van een   persoon   wiens   gedrag   tot   verontwaardiging   leidde.   Het   lawaai   werd   gemaakt   door   trommelen   op   ketels   en   pannen,   slaan   met   potdeksels,   geschreeuw en getoeter. Het maken van ketelmuziek is in Siddeburen een traditie, waar kinderen jaarlijks in september in een optocht ketelmuziek maken .

Collision sanglante entre gendarmes et villageois a Hingene lez Puers

Dimanche   soir,   à   Hingene   lez   Puers,   une   collision   a   eu   lieu   entre   la   populationet   la   gendarmerie.   Cette   dernière   a   tiré   sur   la   foule,   blessant   six   persones, dont   plusieurs   mortellement.   Un   des   blessés,   Van   Vracem,   a   reçu   une   balle   dans   la   poitrine,   un   autre,   Van   Gucht ,   a   la   cuisse   traversée   par   une   balle;   un troisiême,   De   Broey,   est   atteint   au   poignet   et   au   bas-ventre;   un   quatrième,   Eug.   Van   Herbruggen,   a   reçu   une   décharge   au   cou;   un   cinqième,   Van   Damme,   a été   atteint   à   la   poitrine,   et   un   sixième,   De   Smet,   à   la   jambe   droite.   Le   parquet   de   Malinese   est   attendu.   Nouveaux   détails   –   On   nous   téléphone   lundi   soir: Depuis   huit   jours,   on   organisait   des   charivari   devant   la   demeure   d’un   habitant,   soupçonné   d’inconduite,   à   Hingene.   Dimanche,   devait   avoir   lieu   un   dernier charivari,   au   cours   duquel   un   mannequin,   représentant   l’habitant   en   question,   devait   être   brûlé.   Le   bourgmestre   de   la   commune,   M.   le   duc   d’Ursel,   et   le 1 e    échevin,   avaient   pris   des   mesures   spéciales   pour   prévenir   des   troubles.   A   cet   effet,   la   gendarmerie   de   Boonheim   (Bornhem)   avait   été   réquisitionée. Jeudi   dernier   déjà,   les   gendarmes   étant   en   tournée,   avaient   été   assaillis   à   coups   de   pierre,   lorsqu’ils   avaient   dispersé   des   attroupement   devant   la   maison don   til   s’agit   Dimanche   soir,   toute   la   population   d’Hingene,   commune   de   4,000   âmes,   était   sur   pied.   La   gendarmerie,   accompagnée   du   garde-champêtre   , s’était   postée   dans   une   rue   à   proximité   de   la   maison.   Après   que   le   mannequin   eut   été   brûlè,   la   foule   de   dispersa.   Beaucoup   d’habitants   rentrèrent   chez eux;   d’autres   s’en   allèrent   dans   les   cabarets,   surtout   dans   un   cabaret   voisin   de   la   maison.   Ils   se   mirent   à   huer   les   gendarmes   à   leur   passage.   Ceux-ci, mettant   le   revolver   au   poing,   se   dirigèrent   vers   l’estaminet.   Le   commandant   intima   aux   consommateurs   de   faire   connaître   ceux   qui   avaient   hué.   Comme personne   ne   répondit,   il   tira   quatre   coups   de   revolver   dans   le   tas.   Deux   consommateurs   roulèrent,   mortelle   ment   blessés   sur   le   sol.   Le   commandant rechargea   son   arme   et   la   déchargea   encore   cinq   fois,   toujours   dans   le   tas.   Blessant   grièvement   dans   le   ventre   un   nommé   Vandamme.   Quoiquegrièvement blessé,   celui   ci   put   encore   s’enfuir.   Un   nommé   Van   Herbruggen,   père   de   huit   enfants,   sortant   de   l’estaminet   et   voyant   le   victimes   étendues   sur   le   sol, s’écria,   en   se   retournant   vers   le   brigadier   de   gendarmerie:   “Tant   que   vous   y   êtes,   tuez-moi   aussi!”   Au   même   instant,   une   balle   l’atteignit   au   cou;   le melheureux   roula   sur   le   corps   de   ses   camarades.   La   foule   se   précipita   sur   la   rue;   elle   devint   tellement   menaçante   que   les   gendarmes   durent   s’enfuir.   On rentra   les   blessés   dans   l’estaminet   pour   leur   donner   des   soins.   M.   le   curé   Verhaegen   a   administré   les   sacrement   des   mourants   aux   quatre   blessés.   Le matin,   lundi,   le   parquet   de   Malines   a   fait   une   descente   sur   les   lieux.   Le   commandant   de   la   gendarmerie   dit   qu’il   a   tiré   sur   la   foule,   parce   qu’il   a   été atteint par des pierres qu’elle a lancées sur lui et sur ses collègues. Bron: Avenir Du Luxembourg (L') 11-08-1909; p. 3

Het drama van Hingene

Overbrenging van vier gekwetsten naar het Stuyvenberggasthuis. Vier   der   getroffenen   van   het   bloedig   drama   te   Hingene,   zijn   met   de   Wilfordboot   naar   Antwerpen   overgekomen   en   verder   daar   het   Stuyverberggasthuis overgebracht,   om   er   heelkundige   bewerking   te   ondergaan.   Het   waren   de   vier   ergst   getroffenen:   Edm.   Van   Vracem ,   25   jaar   oud,   mandermaker,   die   een kogel   in   de   borst   heeft   en   in   de   ruggengraat   bleef   zitten.   De   kogel   is   nu   uit   de   wonde   verwijderd.   De   tweede   is   Pieter   Van   Gehucht ,   23   jaar   oud,   met   een kogel   in   den   bil.   De   derde   is   de   23   jarige   Victor   Van   Damme ,   wiens   borst   door   een   kogel   doorboord   werd.   Hij   was   vergezeld   van   zijnen   broeder.   Van Damme   kon   maar   op   eene   zijde   liggen   en   lijdt   het   meest   van   allen.   Het   vierde   slachtoffer   is   Eug.   Van   Herbrugge ,   34   jaar   oud,   vader   van   3   kinderen,   die een   kogel   in   den   hals   kreeg.   Deze   was   vergezeld   van   zijne   moeder.   Mevr.   de   hertogin   d’Ursel,   heeft   de   gekwetsten   aan   boord   van   de   Wilford   en   verder   naar het   gasthuis   vergezeld.   Ook   had   de   hertogin   d’Ursel   verschillende   harer   bedienden   bij,   om   de   gekwetsten   alle   mogelijke   hulp   te   verleenen.   Alle   vier hebben   de   heelkundige   bewerking   reeds   ondergaan.   Gisteren   waren   er   nog   een   paar,   wier   toestand   allerbedenkelijkst   was,   doch   heden   was   deze   verbeterd en   men   hoopt   alle   vier   in   ’t   leven   te   houden.   Uit   Hingene   wordt   gemeld   dat   Dinsdag   namiddag   de   genaamde   Alfons   Boey ,   23   jaar   oud,   in   de   woning   zijner zuster,   Hoogstraat,   overleden   is.   Blijft   nog   over   te   Hingene   zekere   J.   De   Smet ,   die   slechts   licht   aan   den   bil   door   een   kogel   werd   getroffen.   Ieder   bewoner van   Hingene   spreekt   met   den   grootsten   lof   over   den   burgemeester,   hertog   d’Ursel   en   zijne   gade,   Mevrouw   de   hertogin   d’Ursel,   die   al   doen   wat   mogelijk   is om het lijden der gekwetsten te verzachten en de familieleden der getroffenen te troosten. Bron: Handelsblad (Het) 12-08-1909; p. 4

Een gendarm schiet op het volk

Doodelijk   gewonden.   Zooals   men   weet,   bestaat   nog,   vooral   op   den   buiten,   de   gewoonte   van   „scherminkeringen"   te   houden   voor   het   huis   van   personen, tegen   wie   men   afkeuring   wil   uitdrukken   voor   een   of   ander   feit.   Men   gaat   daar   met   ketelmuziek   een   lawij   van   alle   duivels   houden   en   ten   slotte   steekt   men dan   eene   strooien   pop,   die   het   voorwerp   der   scherminkering   verbeelden   moet,   voor   het   huis   in   brand.   Nu   had   men   het   in   de   gemeente   Hingene,   bij   Puers, gemunt   op   eene   40'jarige   vrouw,   die   men   beschuldigde   van   wangedrag,   en   het   ketelmuziek   had   daarreeds   negen   dagen   geduurd   en   aanleiding   gegeven   tot veel   woeling   in   het   dorp.   De   burgemeester,   hertog   Robert   d'Ursel,   had   vruchteloos   getracht   de   gemoederen   tot   bedaren   te   brengen   en   daar   nu,   tegen Zondagavond   een   laatste   schermingkering   was   aangezegd,   waren   door   den   heer   burgemeester   en   door   den   eersten   schepen,   M.   Van   Kerckhoven ,   de noodige   maatregelen   genomen   en   had   de   veldwachter   versterking   bekomen   van   de   gendarmerie   van   Bornhem .   Verleden   Donderdag   was   er   reeds   met steenen   geworpen   naar   de   gendarmen,   toen   deze   de   menigte   van   het   huis   der   vrouw   wilde   verwijderen.   Zondag-avond,   bij   het   verbranden   der   pop   schat men   dat   heel   de   bevolking   Hingene,   4000   man,   te   been   was.   Gedurende   het   woeste   tooneel   waren   de   gendarmen   en   de   veldwachter   in   eene   naburige straat   toeschouwers   gebleven,   omdat   er   toch   niets   dan   erge   gevolgen   uit   eenige   poging   tot   beletten   der   scherminkering   zou   voortgesproten   zijn.   Nadat   nu de   pop   was   verbrand,   ging   de   menigte   uiteen,   de   eene   naar   huis,   de   andere   naar   de   herbergen,   en   zoo   kwam   er   dan   ook   eene   bende   binnen   in   de   herberg “den   Boerenhandel”    nabij   het   huis   der   vrouw.   Toen   de   gendarmen   daar   voorbij   kwamen   werden   zij   van   uit   de   herberg   beleedigd   en   riep   men   o.a.   tegen hen:   Opvreters   van   't   gouvernement!   Die   lieden   mochten   dat   niet   doen,   maar   't   is   jammer   dat   de   bevelhebber   van   het   detachement   niet   koelbloediger   is geweest.   Op   het   roepen   der   scheldwoorden   keerden   de   gendarmen,   den   revolver   in   de   hand,   op   hunne   stappen   terug,   en   vóór   de   herberg   gekomen, sommeerde   de   bevelhebber   de   verbruikers,   die   buiten   zaten,   hem   te   zeggen   wie   er   geroepen   had,   waarop   niemand   antwoordde.   't   Is   nu   dat   het   drama voorviel,   in   omstandigheden   die   het   parket   moet   ophelderen,   want   er   zijn   twee   lezingen:   Die   van   de   bevolking   die   staande   houdt,   dat   de   commandant zonder   reden   en   zonder   de   minste   uitdaging   in   den   hoop   geschoten   heeft;   En   die   van   den   commandant,   die   zegt   dat   de   menschen   met   steenen   gooiden, dat   de   veldwachter   van   Wintham   reeds   aan   het   hoofd   was   getroffen   en   dat   hij   door   een   steen   in   volle   borst   was   geraakt.   Wat   er   nu   van   zij,   op   dit oogenblik begon de bevelhebber der gendarmerie in den hoop te schieten, 4 kogels lossend uit zijn Browning-revolver, kaliber 7. Twee   personen,   doodelijk   gekwetst,   vielen   neer.   Deze   slachtoffers   heeten:   de   eerste,   Petrus   Van   Gucht ,   23   jaar,   mandenmaker,   wonende   op   de   Wip,   hij was   door   een   kogel   in   den   linkerbil   getroffen;   de   tweede:   Ed.   Van   Vracem ,   25   jaar,   bakker,   geraakt   door   een   kogel,   welke   hem   de   borst   doorboorde.   De bevelhebber   laadde   zijn   revolver   opnieuw   en   schoot   nogmaals   5   keeren   zijn   wapen   af.   Nieuwe   slachtoffers   vielen.   De   genaamde   Victor   van   Damme ,   oud 23   jaar,   landbouwersknecht,   wonende   Groenstraat,   kreeg   in   den   buik   een   kogel   welken   den   rug   uitkwam.   Dit   slachtoffer   had   nog   den   moed   met   zijn verschrikkelijke   wonde,   naar   de   ouderlijke   woning   te   loopen,   omtrent   20   minuten   afgelegen   van   de   plaats   van   het   drama.   Te   huis   viel   de   ongelukkige   neer, door   bloedverlies   uitgeput.   Den   genaamden   Alf.   de   Boey ,   oud   24   jaar   mandenmaker,   wonende   Groenstraat,   werd   door   een   kogel   de   linkerpols   doorboord. De kogel drong hem vervolgens in de zijde, waar hij bleef vastzitten. Het   vierde   slachtoffer   viel   bewusteloos   nevens   het   andere.   Een   mandenmaker,   Eug.   van   Herbruggen    oud   34   jaar,   gehuwd   en   vader   van   8   kinderen, waarvan   het   oudste   pas   negen   jaar   is   geworden,   hoorde   de   schoten   en   was   buiten   geloopen.   Toen   hij   zijne   vrienden   op   het   voetpad   uitgestrekt   zag   liggen, riep   hij   tot   den   commandant:   „Als   het   zoo   gaat,   schiet   mij   dan   ook   maar   neder."   Op   hetzelfde   oogenblik   werd   de   ongelukkige   in   den   hals   door   een   kogel getroffen, die langs de andere zjjde uitkwam. De man stortte neer op de lichamen zijner makkers. Dat alles was gebeurd in minder tijd dan noodig was om die   beschrijving   te   geven.   Er   ging   een   nu   zoo   ijselijke   kreet   van   haat   uit   het   volk   op   dat   de   bevelhebber   wegsnelde   gevolgd   door   de   andere   gendarmen, terwijl   men   de   gekwetsten   binnen   bracht   in   “den   Boerenhandel”    om   hunne   wonden   te   wasschen.   Het   was   Dr.   Joos ,   in   Wintham,   in   de   woning   van   den gekwetste   Van   Damme   gevonden,   die   naar   de   herberg   ontboden   werd   en   die   aan   de   gewonden   de   eerste   zorgen   toediende.   Zij   waren   meest   allen   gevaarlijk zoo   niet   doodelijk   getroffen   en   de   eerw.   heer   pastoor   Verhaegen    diende   hun   de   H.   Olie   toe,   alvorens   ze   naar   huis   vervoerd   werden.   Intusschen   waren hertog   d'Ursel ,   burgemeester   en   M.   van   Kerkhoven ,   schepen   ter   plaatse   gekomen   en   bezwoeren   de   opgewonde   menigte   naar   huis   te   gaan,   waaraan deze   ten   slotte   gevolg   gaf.   De   heer   burgemeester   en   de   heer   schepen   bleven   tot   4   ure   's   morgens   te   been   om   het   eerste   onderzoek   in   te   stellen   en   om   ’t parket   van   Mechelen   te   verwittigen,   Het   parket   is   Maandag   namiddag   ter   plaatse   geweest   -   het   bestond   uit   de   heeren   Meulemans ,   onderzoeksrechter; Coppens    substituut   van   den   procureur   des   konings   en   zijn   griffier.   M.   de   onderzoeksrechter   heeft   de   gekwetsten   ondervraagd,   alsook   ooggetuigen.   Men overhandigde   aan   't   parket   een   kogel   en   vijf   kardoezenhulzen   op   de   plaats   gevonden   waar   de   bevelhebber   stond   toen   hij   de   schoten   loste.   De commandant   werd   ondervraagd   en   houdt   staande   dat   hij   gehandeld   heeft   in   staat   van   wettige   zelfverdediging.   Gisteren   lagen   de   gekwetsten   Van   Vracem en Van Darmne op sterven; er bestaat weinig hoop dat men ze zal kunnen in ’t leven houden. Bron: Nieuwe Tilburgsche Courant – Nederland 12-08-1909; p. 2

Le drame de Hingene (1)

A   Hingene,   près   de   Puers   (Belgique)   deux   gendarmes   requis   pour   faire   cesser   un   charivari,   ayant   été   hués   par   la   foule   ont   fait   feu   de   leur   revolver   sur   des personnes sortant d’un cabaret. On compte sept blessés, dont plusieurs grièvement atteints. Bron: Rappel (Le) – Frankrijk 12-08-1909; p. 3

Le drame de Hingene (2)

D’un   correspondant   d’Anvers;   12   août:   Une   des   victimes   du   drame   de   Hingene,   le   nommé   Van   Roey   est   morte.   Deux   des   blessés,   Van   Damme   et   Vracene, qui   ont   été   transportés   à   l’hôpital   de   Stuyvenberg,   se   trouvent   toujours   en   danger   de   mort.   Nouveaux   détails   –   Tous   les   blessés   du   drame   de   Hingene sont   arrivés   à   l’hôpital   de   Stuyvenberg.   Ce   matin,   on   déclarait   à   l’hôpital   que   l’état   de   Van   Damme   et   de   Van   Vracene   était   désespéré.   Quant   à   l’enquête, rien   n’a   transpiré   jusqu’ici.   La   population   de   Hingene   est   fort   surexcitée   contre   les   gendarmes,   et   le   parquet   a   priél   e   commandant   de   ne   pas   se   montrer   à Hingene de peur de représailles. Bron: Journal De Charleroi 13-08-1909; p. 3

Quotidiennes

Il   y   avait   à   Hingene   une   femme   qui   trompait   son   mari.   Cette   sorte   d’accident   est   fort   commune,   et   il   serait   téméraire   à   Hingene   d’en   réclamer   le monopole.   Chez   nous,   le   laissins   se   débrouiller   tranquillement   avec   la   voisine.   C’est   un   compte   à   régler   entre   elle   et   lui,   et   qui   ne   nous   regarde   point.   Au reste,   la   vie   deviendrait   par   trop   compliquée   s’il   fallait   s’intéresser   aux   deboires   conjugaux   de   ses   concitoyens   marqués   du   signe   qui   rendit   immortel   feu Ménélas.   Nous   feranons   les   yeux,   charitablement,   sur   le   malheur   des   autres,   avec   la   secrète   satisdaction   de   penser   que   nous   sommes   à   l’abri   d’un   tel sort   et   que   nos   fronts   ne   sont   pas   faits   pour   cette   floraison-là.   Les   insulaires   d’Hingene   ont   sur   l’aduktère   des   opinions   moins   individualistes.   Lis pratiquent,   à   ce   point   de   veu,   la   plus   étroite   solidarité.   Pour   eux,   l’adultère   revêt   un   véritable   caractère   de   méfait   social   et   d’outrage   collectif.   De   ce   qu’un mari   a   été   ce   qu’il   risqauit,   en   somme,   de   devenir   par   cela   méme   qu’il   avait   pris   un   billet   à   la   loterie   conjugale,   tous   les   maris   se   jugent   directement atteints   dans   leur   honneur;   et   parce   qu’une   femme   a   galvaudé   dans   les   bras   d’un   larron   d’amour   les   baisers   que   la   morale   lui   enjoignait   de   réserver exclusivement   à   son   époux,   toutes   les   femmes   se   sentent   blessées   au   plus   profond   de   leur   vertu.   J’imagine   que   les   citoyens   d’Hingene,   du   beau   sexe   et du   laid,   s’en   voudraient   de   mêler,   à   ces   sentiments   d’une   chasteté   justement   indignée,   des   raisons   inavouées   et   des   goûts   libidineux.   Aucun   de   ces   maris n’estime,   au   plus   profond   de   son   cœur   ou   l’ange   pur   sommeil   e,   que   l’épouse   coupable   aurait   dû   partager   moins   avarement   ses   faveurs,   et   que, puisqu’elle   ne   s’en   tenait   pas   au   nombre   un,   elle   aurait   bien   pu   compter   jusqu’à   trois   au   lieu   de   s’arréter   à   deux.   Aucune   de   ces   femmes   n’éprouve,   au plus   chaché   de   son   ame   austère   et   droite,   le   dépit   de   ne   pas   connaitre   la   saveur   du   fruit   que   la   pécheresse   a   mordu   de   ses   dents   avides   et   gourmandes, belle   fille   d’Eve   qu’attirait   un   peut   rop   le   pommier   maternel.   “Que   ceux   qui   n’ont   pamais   péché   lui   jettent   la   première   pierre”,   disait   Jésus   à   la   foule   qui prétendait   lapider   une   infidèle.   Le   gens   d’Hingene   n’ont   jamais   péché.   Ils   ont   organise   des   charivaris   sous   les   fenêtres   de   la   perfide,   et   ils   s’apprétaient   à les   couronner   par   un   bouquet,   en   la   brûlant   en   effigie.   Peut-être   auraient-ils   corsé   la   petite   fète   en   promenant   l’héroine,   vetue   uniquement   de   sa   honte, par   les   chemins   de   la   commune.   Mais   le   bourgmestre   a   craint   des   excès   et   mobilisé   de   gendarmes.   Les   habitants   du   village,   outrés   d’être   ainsi   contrariés dans   leur   œuvre   de   vengeurs   de   la   morale,   ont   assailli   à   coups   de   pavés   les   intrus   qui   ont   riposté   par   des   coups   de   feu.   Bilan:   quatre   morts.   Quatre morts,   pour   ce   que   le   curé   de   Cucugnan,   qui   était   un   sage,   qualifiait   de   “si   peu,   su   peu   de   chose”!...   Ce   journal   pieux   avait   bien   raison,   lequel   écrivait   hier que   l’absence   d’écudation   religieuse   dissout   les   consciences   et   pervertit   les   cerveaux:   ce   n’est   jamais   chez   nous   qu’on   tuera   quatre   hommes   pour   laver vertueusement ce crime-là. Bron: Gazette De Charleroi 13-08-1909; p. 1

Eine liebesaffäre auf dem lande

Aus   Antwerpen   wird   gemeldet:   In   dem   kleinen   Orte   Hingene   soll   eine   verheiratete   Frau   intime   Beziehungen   zu   einem   Knechte,   der   im   Dienste   ihres Mannes   stand,   unterhalten   haben.   Das   veranlaßte   die   gesamte   Bevölkerung,   etwa   1600   Personen,   seit   zehn   Tagen   der   Frau   allabendlich   eine   Katzenmusik zu   machen.   Da   der   Skandal   zu   groß   wurde,   schritt   die   Gendarmerie   ein,   was   zu   einem   förmlichen   Aufruhr   und   zu   ernsten   Zusammenstößen   zwischen   der Menge   und   der   Gendarmerie   führte.   Die   Gendarmen   mußten   von   der   Waffe   Gebrauch   Machen,   wodurch   sechs   Personen   schwer   verwundet   wurden,   von denen zwei bereits gestorben sind. Bron: Neue Schlesische Zeitung – Oostenrijk 13-08- 1909; p. 3

Het bloedig drama van Hingene-Puers

Van   onzen   correspondent:   De   toestand   in   de   gemeente   blijft   nog   altijd   even   opgewonden.   Er   wordt   bijna   niet   gewerkt   en   de   bewoners   bespreken   in   hevige bewoordingen   het   bloedig   drama,   gepleegd   door   de   gendarmen.   Burgemeester   d’Ursel   heeft   den   maatregel   tegen   de   gendarmen   en   den   veldwachter behouden.   De   toestand   van   Petrus   Van   Gucht,   die   een   kogel   in   de   bil   kreeg,   welke   hem   het   been   verbrijzelde,   is   betrekkelijk   goed   en   men   hoopt   dat   hij niet   gebrekkelijk   zijn   zal.   Eugeen   Van   Herbrugge,   wien   een   kogel   in   den   hals   werd   geschoten,   zal   binnen   een   tiental   dagen   het   Stuyvenberggasthuis kunnen   verlaten.   Voor   Van   Vracene   bestaat   er   geen   hoop   en   Van   Dam,   wiens   ingewanden   doorboord   zijn,   stelt   het   voor   den   oogenblik   goed,   doch   men vreest verwikkelingen die zijn leven zouden in gevaar brengen. Men vertelt dat de bewoners van Hingene zich revolvers aanschaffen. Bron: Laatste Nieuws (Het) 14-08-1909; p. 3

Unerlaubte Liebe in Holland

In   dem   holländischen   Dorfe   Hingene   soll   eine   verheiratete   Frau   intime   Beziehungen   zu   einem   Knechte,   der   im   Dienste   ihres   Mannes   stand,   unterhalten haben.   Das   veranlaßte   die   gesamte   Bevölkerung,   etwa   1600   Personen,   seit   zehn   Tagen   der   Frau   allabendlich   eine   Katzenmusik   zu   machen.   Die Sittenkommission   trieb   es   der   art,   daß   wider   sie   Gendarmerie   aufgeboten   werden   mußte.   Die   Folge   war   ein   wahrer   Aufruhr,   in   dessen   Verlauf   die Gendarme Feuer gaben. Sechs Personen wurden schwer verwundet; zwei sind ihren Verletzungen erlegen. Bron: Vorarlberger Volksfreund – Oostenrijk 14-08-1909; p. 4

Bei der Katzenmusik für einen Junggesellen

In   dem   Dorfe   Hingene   (Belgien)   brachten   Einwohner   einem   leichlfertigen   Junggesellen   vor   ferner   Wohnung   eine   Katzenmusik.   Gendarmerie   schritt   ein   und machte,   da   ihren   Anordnungen   nicht   gefolgt   wurde,   gleich   von   den   Revolvern   Gebrauch.   Vier   Einwohner   blieben   sterbend   auf   dem   Hauptplatze,   mehrere andere wurden schwer Ver letzt.   Angesichts   des   Blutbades   wurde   die   Haltung   der   Bevölkerung   so   drohend,   daß   die   Gendarmerie   den   Rückzug   antreten   mußte.   Eines   der   Opfer   ist Vater von acht Kindern. Der Bürgermeister der Gemeinde ist ein Herzog von Ursel. Es werden weitere Ausschreitungen befürchtet. Bron: Czernowitzer Allgemeine Zeitung – Oostenrijk 14-08- 1909; p. 3

Blutige Demonstration

Eine   blutige   Szene   spielte   sich   in   dem   Dorfe   Hingene   bei   Antwerpen   ab.   Auf   eine   Gruppe   von   Einwohnern,   die   vor   der   Wohnung   eines   leichtfertigen Junggesellen   eine   Katzenmusik   veranstaltet   hatte,   gaben   Gendarmen   Revolverschüsse   ab.   Bier   Dorfbewohner   sind   tot,   alle   anderen   wurden   schwer verletzt. Eines der Opfer ist Vater von acht Kindern. Ernste Auftritte werden befürchtet, da die Bevölkerung eine drohende Haltung angenommen hat. Bron: Mährisch-Schlesische Presse – Oostenrijk 14-09- 1909; p. 4

Blutbad in einem Vlämische Dorfe

Wüste   Szenen,   spielten   sich   im   vlämischen   Torfe   Hingene   in   der   Provinz   Antwerpen   ab,   wo   Gendarmen   auf   eine   Gruppe   von   Einwohnern,   die   eine Katzenmrffik   vor   der   Wohnung   eines   leichtfertigen   Junggesellen   veranstaltet   hatten,   ohne   ernsten   Anlaß   Gebrauch   von   den   Revolvern   machten.   Vier Einwohner   blieben   tot   oder   sterbend   auf   dem   Platze,   mehrere   andere   wurden   schwer   verletzt.   Angesichts   des   Blutbades   wurde   die   Haltung   der Bevölkerung   so   drohend,   daß   die   Gendarmen   den   Rückzug   antraten,   verfolgt   von   den   Flüchen   der   Menge.   Eines   der   Opfer   ist   Vater   von   acht   Kindern. Bürgermeister der Gemeinde ist der Herzog von Ursel. Bron: Znaimer Wochenblatt – Oostenrijk 21-08- 1909; p. 8

Erge feiten

Het   parket   is   nog   tweemaal   in   de   gemeente   geweest   voor   het   onderzoek   over   de   erge   feiten   welke   onlangs   gebeurd   zijn.   De   eerste   maal   waren   de magistraten   vergezeld   van   25   gendarmen   te   paard,   die   in   galop   het   dorp   ingereden   kwamen.   Al   de   straten,   leidende   naar   de   plaats   waar   het   drama geschied was, werden afgesloten, waarna de onderzoeksrechter de getuigen onderhoorde om te weten hoe de zaken gebeurd waren. Bron: Laatste Nieuws (Het) 27-08-1909; p. 3

Van Vracem overleden

Dinsdag   namiddag   is   te   Hingene   de   tijding   toegekomen   dat   Van   Vracem,   die   in   de   maand   juli   bij   ’t   scharminkelen   aan   het   Wipplein   te   Hingene   door   eenen kogel   getroffen   en   naar   het   gasthuis   van   Antwerpen   overgebracht   werdt,   aldaar   overleden   is.   Zijne   begraving   zal   te   Antwerpen   plaats   hebben.   Een   dienst   is reeds aangekondigd in de kerk van Hingene. Bron: Gazette van Temsche 10-10-1909; p. 2

Ooggetuige Edward Perremans

“In   ’t   jaar   1909,   ik   was   12   jaar,   is   er   op   ’t   Heiken   een   schietpartij   geweest.   ’t   Was   tun   de   gewoonte   da’s   ze   bij   diegene die   aanhield,   een   voddenwijf   op   ’t   dak   staken.   Na   ’s   avonds   en   ’s   nachts   werd   er   over   en   weer   gelopen   mee   potten   en pannen.    Da    voddenwijf    bracht    zoveel    volk    op    ’t    straat    dat    er    wel    eens    ambras    zou    kunnen    komen.    Den    burger verwittigde   de   gendarmerie   van   Bornem.   Nu   wil   dat   lukken   dat   juist   die   nacht   vier   personen,   die   van   Weert   kermis kwamen,   nogal   luidruchtig   de   straat   doorliepen.   De   gendarmen   die   dachten   de   daders   gevonden   te   hebben,   begonnen te   schieten.   Ze   werden   overhoop   geschoten.   De   mensen   schoten   wakker   en   begonnen   te   roepen.   De   gendarmen   werden bekogeld   mee   stenen   en   hun   kepie   werd   afgeslagen.   Er   werd   weer   geschoten.   Twee   andere   personen   werden   geraakt, waarvan   er   ene   levenslang   gebrekkig   gebleven   is   en   da   voor   het   doodschieten   van   mensen   die   er   niets   mee   te   maken hadden.   De   volgenden   dag   werd   de   wijk   ontruimd,   de   blaffeturen   gesloten   en   er   kwam   een   wedersamenstelling.   Nu moest   ik   juist   oep   dien   dag   bier   gaan   dragen   naar   mijn   vader   en   nog   ne   werkman   die   waren   gaan   koren   pikken,   ik   moest de   barrikade   door   en   ik   em   alles   gezien.   Da   zal   ik   nooit   vergeten.   Van   “wettige   zelfverdediging”   was   hier   geen   sprake meer. Da vergeet ik nooit meer.”