Wielerclub Hul Sportif VERENIGINGEN ORDE VAN HINGENE
© Orde van Hingene 2014 - DISCLAIMER
Oprichtingsjaar: 1968 Naam bij oprichting:  Wielerclub Luxora Meestal   worden   wielerclubs   geboren   (gesticht)   in   een   herberg   waar   sportmannen   regelmatig   mekaar   tegen   het   lijf   lopen.   Het   klinkt   misschien onwaarschijnlijk,   toch   is   het   de   werkelijkheid.   “Hul   Sportif”   zag   het   levenslicht   op   de   binnenkoer   van   de   woning   bij   Frans   Van   Praet    (beter   gekend   als “Den   Bonduel”).   Samen   met   Frans   Corthals   (De   Cor),   François   Aerts    (De   Last),   Gerard   Cleirbaut   en   natuurlijk   eerstgenoemde.   We   schrijven   op   dat ogenblik   1   augustus   1968 .   De   echte   start   van   de   club.   Om   een   duidelijker   beeld   van   de   situatie   te   schetsen,   draaien   we   de   klok   terug.   Het   is   in   1964 dat   Johnny   Rottiers ,   zich   naar   vaders   voorbeeld,   zijn   kans   wil   wagen   in   het   wielerleven.   Zoals   bij   de   meeste   jongeren   wordt   het   toen   overbekend   ‘pistje’ van   Walem   zijn   eerste   wedstrijdterrein.   Wielerclub   Hand   in   Hand ”   wordt   geboren   met   lokaal   bij   Marcel   Rottiers   in   café   ‘Scala’.   Spoedig   kent   deze club   een   flinke   bloei.   Nadien   verhuist   het   lokaal   naar   Jef   Rottiers   met   basispionnen   Louis   Segers   als   voorzitter   en   Frans   Vermeiren   als   secretaris, waarbij   70   à   80   betalende   leden   en   klaar   is   kees.   Intussen   is   vader   Jef   Rottiers   zelf   een   herberg   begonnen.   De   huidige   café   “Sportwereld”   op   de   hoek van   De   Jonghe-   en   De   Laetstraat   werd   zijn   woonst.   Natuurlijk   dat   ook   Johnny   en   Karel   Rottiers   hier   hun   intrek   nemen.   Stippen   hierbij   aan   dat   Karel Rottiers   ook   van   de   wielermicrobe   gebeten   wordt.   Vader   Rottiers   heeft   twee   renners   in   wording.   Het   wielerleven   gaat   zijn   gewone   gang.   De   club   draait   op volle   toeren.   Niet   alleen   de   gebroeders   Rottiers   worden   flink   gesteund   door   “Hand   in   Hand”   ook   François   Aerts ,   eveneens   begonnen   met   Wielrijden, krijgt   zijn   deel   van   de   koek.   De   uitslagen   verbeteren   van   dag   tot   dag.   Intussen   stijgt   ook   de   levensduurte.   Het   koersmateriaal   wordt   duurder.   Drie   renners op   een   degelijke   manier   steunen   kost   geld.   Toch   kan   “Hand   in   Hand”   vier   jaar   de   kop   boven   water   houden.   Moeilijkheden   allerhande   tussen   renners, ouders,   bestuur   en   supporters   maken   een   einde   aan   het   vierjarig   bestaan   van   de   club   en   de   club   wordt   ontbonden.   Frans   Aerts   zoekt   zijn   heil   bij   een nieuwe   vereniging   in   café   “De   Volksvriend”.   Johnny   en   Karel   blijven.   Precies   op   dat   ogenblik   heeft   de      samenspraak   plaats   op   het   binnenkoertje   van Frans Van Praet en “ Hul Sportif ” ziet het levenslicht. “Het   was   vooral   de   gedachte   dat   jonge   renners   zoveel   mogelijk   geholpen   moeten   worden   dat   ons   bezielde   om   verder   te gaan.   Samen   met   mijn   drie   spitsbroeders   besloten   we   om   toch   door   te   drijven.   Direct   gingen   we   aan   het   werk.   Meer dan   de   helft   van   de   leden   uit   de   toenmalige   “Hand   in   Hand”   bleven   ons   trouw.   Het   is   misschien   nu   het   gepaste   ogenblik om   deze   mensen   te   bedanken   voor   het   vertrouwen   dat   zij   in   ons   stelden.   Ons   lokaal   bleef   bij   vader   Jef   Rottiers  .   Zowel Karel   en   Johnny   Rottiers   werden   financieel   zoveel   mogelijk   geholpen.   De   maandelijkse   uitleg   van   20   fr.,   waarvan   10 fr.   voor   de   club   en   evenveel   voor   de   renner(s)   werd   stipt   nageleefd   door   de   leden.   Een   goed   georganiseerd   bal   bracht eveneens   geld   in   het   bakje.   Het   nodige   werd   gedaan   om   officieel   erkend   te   worden.   Een   schrijven   aan   de   Koninklijke Belgische    Wielerbond    om    als    wielerclub    met    benaming    “Luxora”    opgenomen    te    worden    in    de    grote    schare    van wielerclubs   werd   geweigerd.   Natuurlijk   grote   verbazing   bij   bestuur   en   leden.   Geen   erg.   Vermits   “Luxora”   de   benaming was   van   een   firma   kon   het   niet   aangenomen   worden   aangezien   op   deze   wijze   publiciteit   werd   gemaakt.   De   koppen werden   bij   elkaar   gestoken.   Enkele   namen   kwamen   naar   voor.   Louis   Van   Cauter  ,   toenmalig   schepen   van   de   gemeente Hingene,   die   een   verwoed   supporter   was   van   onze   renners,   was   na   tal   van   opzoekingen   tot   de   vaststelling   gekomen dat   in   de   naam   van   “Hul”   (is   tevens   de   benaming   van   de   wijk   waar   het   lokaal   was   en   waarvan   de   meeste   leden woonachtig   zijn)   een   groep   mensen   bij   elkaar   was.   Alles   opgestuurd   naar   Brussel   en   enkele   dagen   later   kregen   we officieel bericht dat vanaf 1 januari 1969 “Hul Sportif” met stamnummer A69/1 werd erkend.” zo sprak Frans Corthals. En   toch   veranderde   de   club   opnieuw   van   lokaal.   Inderdaad,   een   meningsverschil   tussen   de   club   en   renners   stelde   een   vroeg   einde   aan   de   samenwerking. Op 1 september 1970 werd het nieuwe lokaal van “Hul Sportif” gevestigd bij juffrouw Emma Spiessens  in café “Wiels” te Wintam. Wedstrijden organiseren Tijdens   de   voorgaande   jaren   werden   allerhande   wedstrijden   ingericht.   Tegemoetkoming   aan   de   reeksen   waarin   hun   renners   reden   bleef   het   vooral   bij   deze categorie.   Sinds   1970   werd   om   de   beurt   elke   categorie   aan   bod   gelaten,   met   de   profs   als   uitzondering.   Kost   teveel   werd   hen   verteld.   Sindsdien   heeft “Hul   Sportif”   heel   wat   wielerwedstrijden   op   zijn   palmares.   Een   eigen   prachtige,   speciale   afsluiting   werd   door   de   leden   zelf   gemaakt.   Verkeerssignalen   die voor, tijdens en na de wedstrijd van nut zijn werden eveneens door de eigen leden vervaardigd. “We   hebben   zelf   kunnen   constateren   dat   45   minuten   na   een   wedstrijd   alles   op   een   degelijke   wijze   wordt   afgebroken   en   terug   opgeborgen.   Niemand   kon achteraf   opmerken   dat   een   wielerwedstrijd   had   plaats   gehad   waar   “Hul   Sportif”   zijn   hand   in   had.   Alles   was   af.”   zo   kon   een   plaatselijke   reporter vaststellen. Vreemde voorzitter Het   klinkt   misschien   raar   in   de   oren,   toch   is   het   juist.   De   erevoorzitter   van   “Hul   Sportif”,   namelijk   “Mijnheer   Willy   Landuyt ”   zoals   hij   door   iedereen   in Wintam   wordt   genoemd,   heeft   zijn   beschermde   hand   naar   deze   Wintamse   wielerclub   uitgestoken.   Hebben   toevallig   met   deze   Bornemnaar   een   babbeltje opgezet na de wedstrijd van die dag in Wintam. Het was echt niet moeilijk om deze sympathieke man aan het praten te krijgen. “Het   is   in   feite   Frans   Van   Praet     (den   Bonduel)   die   mij   heeft   kunnen   overtuigen   om   hier   in   dat   gezellige   Wintam   het erevoorzitterschap    van    een    wielerclub    te    aanvaarden.    Aangezien    ik    een    van    de    medebeheerders    ben    van    de steenbakkerij   “Luxora”   met   depots   in   Niel,   Boom   en   Terhagen,   waar   Frans   regelmatig   voor   zijn   firma   om   steen   komt, was   het   niet   moeilijk   om   contact   met   elkaar   te   hebben.   Mijn   ploegbaas   Staf   Muyshondt  ,   een   verwoed   wielerfan   heeft dan   samen   met   Frans   mij   uiteindelijk   kunnen   overhalen   om   de   post   van   erevoorzitter   aan   te   nemen.   Wel,   als   ik   nu   echt oprecht    moet    zijn,    dan    mag    ik    toch    verklaren    dat    het    meeste    genoegen    van    al    de    verenigingen    waarvan    ik    een dergelijke   functie   bekleed   (een   tiental)   club   Wintam   mij   dichtst   aan   het   hart   ligt.   Ongelooflijk   welke   spontaniteit   er   van deze   mensen   uitgaat.   Maken   dolgraag   plezier.   Het   bewijs   kun   jezelf   nagaan.   Kijk   maar,   zowel   vrouwen   als   mannen lusten   graag   een   pintje   bier.   Toch   heb   jezelf   kunnen   vaststellen   dat   eerst   alles   wat   verband   houdt   met   de   koers   moet gedaan   zijn.   Eerst   werken   en   dan   plezier   is   de   “leuze”   van   deze   blijgezinde   mensen.   De   jaarlijkse   uitstap   die   we gezamenlijk   maken   is   een   echt   feest.   Neen,   ik   heb   nog   geen   enkel   ogenblik   spijt   gehad   dat   Staf   en   Frans   mij   toen vroegen en ik hoop dat we nog lang mogen samenwerken.” besluit   “Mijnheer   Willy”   zoals   hij   in   gans   Wintam   genoemd   wordt.   Hij   is   natuurlijk   op   elke   wielermanifestatie   aanwezig   zoals   het   een   goede   erevoorzitter past. Piek Voor   1975   wordt   natuurlijk   de   datum   van   1 juni   van   groot   belang.   Het   is   inderdaad   op die        dag        dat        het        Provinciaal kampioenschap     voor     juniores     wordt ingericht.     Alles     bij     mekaar     t.t.z.     de prijsofferte   van   70.101   frank   en   allerhande andere   onkosten,   maakt   dat   “Hul   Sportif” een     kleine     100.000     frank     zal     moeten vergaren.     Dankzij     de     steun     van     de gemeente    Hingene    namelijk    tienduizend frank   speciale   toelage   –   neringdoeners   tombola      –      het      uitgeven      van      een reclameblad     –     en     het     geld     dat     nog beschikbaar    was    in    de    kas,    is    de    enige waarborg   die   de   club   heeft.   Op   materieel   gebied   kan   op   steun   gerekend   worden   van   “Het   Vliegend   Wiel”   uit   Hingene-centrum,   die   net   als   voorgaande organisaties   nu   reeds   hun   medewerking   hebben   toegezegd.   Nu   reeds   wordt   koortsachtig   gewerkt   te   Wintam   aan   de   voorbereiding   van   dit   Provinciaal kampioenschap.   Niets   wordt   onverlet   gelaten.   Afspraken   hier,   bijeenkomsten   daar   en   dies   meer,   zijn   de   laatste   weken   allen   punten   die   meermaals   op   de dagorde   van   “Hul   Sportif”   leden   zullen   staan.   De   bekroning   voor   dit   jaar   moet   wellicht   op   1   juni   gezocht   worden.   Misschien   was   het   inrichten   van   dit   2de provinciaal   kampioenschap   de   aanloop   naar   nog   iets   groter?   Of   durven   de   noeste   werkers   van   “Hul   Sportif”   daar   voorlopig   niet   aan   denken?   Met   een erevoorzitter   als   Willy   Landuyt   en   een   staf   medewerkers   zoals   de   Wintamse   wielerclub   er   in   zijn   rangen   heeft   is   niets   onmogelijk.   Dat   zo   werkelijk   de “piek”   worden   van   hun   bestaan.   In   1978   wanneer   de   club   zijn   eerste   jubileum   vierde,   namelijk   hun   10-jarig   bestaan,   kon   wel   eens   uitgekozen   worden voor iets heel “groots”. Raad van Bestuur Het   bestuur   van   deze   vereniging   bestond   uit:   François   Aerts   (voorzitter),   Gerard   Cleirbaut   (penningmeester),   Frans   Corthals   (secretaris),   Frans   Van Praet ,   Albert   Pauwels ,   Frans   Brems ,   Karel   Aerts ,   Edward   Crickx ,   Staf   Muyshondt ,   Alfons   Van   Laeken ,   Jules   Jansens ,   Theo   Van   Laeken , Emiel Daelemans , Jos Van Aken . Organisatie of evenementen 1963: 3 wedstrijden 1970: 4 wedstrijden 1971: 5 wedstrijden 1972: 5 wedstrijden 1973: 5 wedstrijden 1974: 5 wedstrijden, waaronder het Provinciaal Kampioenschap voor liefhebbers 1975: 4 wedstrijden, waaronder het Provinciaal Kampioenschap voor liefhebbers Noot: Landuy(d)t NV Steenbakkerij te Terhagen hield in 1978 op te bestaan. In september 1982 werd  bekendgemaakt dat de gronden van de failliete steenbakkerijen Landuyt–Luxora en Van der Plancken te koop stonden. Voorzitters François Aerts (1968-1978)   Wielerclub Hul Sportif Wintam Status vereniging: Niet Actief