EIKEVLIET ORDE VAN HINGENE
© Orde van Hingene 2014 - DISCLAIMER
van Eycke tot Eikevliet Meer info over Eikvliet kun je vinden in het boek "van Eycke tot Eikevliet" van Danny Polfliet. Een schitterend naslagwerk over het dorp en zijn inwoners. Meer info bij de Vereniging voor Heemkunde in Klein-Brabant vzw.

Het dorp

Eikevliet   is   een   dorpje   gelegen   tussen   de   Rupelstroom   en   de   Vliet.   Als   gehucht   van   de   gemeente   Hingene   werd   het   met   de   fusie   van   1977   opgeslokt door   de   gemeente   Bornem.   Het   dorp   kan   zich   buigen   over   een   dynamische   geschiedenis   van   nijverheid   en   economische   activiteiten.   De   deftige herenhuizen   in   de   hoofdstraat   zijn   hiervan   zeker   getuigen   van.   Eikevliet   floreerde   en   het   mocht   geweten   worden.   Maar   zonder   de   kronkelige   getijderivier de Vliet zou Eikevliet nooit het dorp geworden zijn zoals het nu is geworden. Heel de economie steunde op deze rivier. In   de   1ste   eeuw   v.C.   bestond   er   in   Eikevliet   al   een   serieuze   periode   van   handel   met   verafgelegen   gebieden.   De   ligging   van   de   nederzetting   in   de   hoek van   de   Rupel   en   de   Vliet   is   hier   niet   vreemd   aan.   Oorspronkelijk   werd   de   eerste   Eikse   nederzetting   dicht   tegen   de   Rupel   opgetrokken   op   de   plaats   met als toponiem Steenlander. Deze Steenlander stond in rechtstreekse verbinden met het Steenland te Hingene.

Afscheuring met de gemeente Hingene

Eikevliet   was   het   niet   altijd   eens   met   de   beslissingen   van   de   gemeenteraad   van   Hingene   en   met   de   familie   d'Ursel.   Het   werd   zelfs   zo   heftig   dat   men   in 1825   een   verzoekschrift   indiende   tot   afscheiding   van   de   moedergemeente.   Enkele   dagen   later   werd   er   een   tegenverzoek   ingediend   door   een   honderdtal bewoners   die   een   afscheiding   met   Hingene   niet   zagen   zitten.   Uiteindelijk   kwam   dit   aan   de   oren   van   de   familie   d'Ursel   en   omdat   de   Eikevlietenaren pachters   waren   van   de   gronden   van   den   Duc,   werden   ze   onder   druk   gezet.   Wie   een   afscheiding   met   Hingene   wou,   verloor   zijn   grond.   Na   een   tijd   van   heen en   weer   geslinger   van   woorden   en   daden,   werd   Eikevliet   voor   de   keuze   gesteld.   Konden   ze   wel   afscheiden?   Waren   er   wel   voldoende   inkomsten? Uiteindelijk   was   de   afscheiding   gewoon   een   middel   om   een   steenweg   te   bekomen   naar   het   station   van   Puurs   en   het   gemeentebestuur   van   Hingene   zag hierin   geen   graten   of   middelen.   Toch   bekwam   de   "afscheidingsbeweging"   van   Geniets   zijn   eis   en   werd   er   in   1879   toch   overgegaan   in   de   aanleg   van   een steenweg. Als je iets wil bereiken moest je in die tijd zeer harde taal spreken.

De Balansbrug

De   balansbrug   was   het   pronkstuk   van   Eikevliet   in   de   19e   en   20ste   eeuw.   Voorheen   was   er   gewoon   een   houten   draaibrug.   De   brug   overspant   de   Vliet   en vormt   een   toegangspoort   over   de   natuurlijke   scheidingslijn   tussen   de   gemeente   Hingene   en   de   gemeente   Puurs.   In   1520   werd   er   reeds   al   een   brug aangelegd   op   die   plaats   om   te   toegang   tussen   Vlaanderen   en   Brabant   te   bevorderen.   In   1708   werd   er   tijdens   een   dorpsraad   beslist   om   de   brug   af   te haken. Later zou den Duc de brug weer in zijn glorie herstellen. De brug is vandaag de dag nog steeds belangrijk om naar het Eikse Puurs te gaan.

Brouwerijen

Eikevliet telde vroeger 3 brouwerijen. Brouwerij "Het Paradijs": de brouwerij vervaardigde bier en limonade. Na enkele tegenslagen hield de brouwerij in 1925 op te bestaan. Brouwerij "Roomen": In 1825 brouwden ze al licht en donker bier. In 1889 werd de brouwerij failliet verklaard en openbaar verkocht. Brouwerij   "De   Zwaan":   Sinds   1870   werd   er   door   de   familie   Geniets   met   het   brouwen   van   bier   begonnen.   Hun   meest   gekende   bieren   zijn:   Eiker   Blond   en Nova. In de jaren '60 hield men op met brouwen en de brouwerij werd afgebroken.

Herbergen in het dorp

    "den Arend" oudste vermelding     "de Calckscheure"     "De Ster"     "De Sleutel"     "den Rolaf"     "St. Lambrechts"     "Het Paradijs"     "In Den Anker"     "In Den Croone"     "In Den Sterre"     "Den Balans

Kerkelijk Puurs

Zoals de Hingenaren in het begin afhingen van de Abdij van Bornem, zo hingen de Eikevlietenaren af van het Kerkelijk gezag van Puurs.

Bekende inwoners

Bekendste   inwoner   van   Eikevliet   is   de   schrijver   van   het   boek:   "Geschiedenis   der   Gemeente   Hingene",   Leopold   Mees   (°   Hingene   op   1   maart   1850   en overleden te Eikevliet op 18 februari 1901). Hij was lange tijd gemeenteraadslid in Hingene.